Paul Alan Yule

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Yule, Paul 2010.jpg

Paul Alan Yule (*18 sierpnia 1947 w Minneapolis), archeolog i wykładowca akademicki w Heidelbergu.

Paul Yule studiował na Uniwersytecie Minnesoty i Uniwersytecie w Nowym Yorku (Instytut Sztuk Pięknych). Habilitował się na Uniwersytecie Karla-Ruprechta w Heidelbergu, gdzie od 2004 wykłada jako profesor nadzwyczajny w Katedrze Semitystyki Seminarium Języków i Kultur Bliskiego Wschodu. Specjalizuje się w obszarze Arabii i Południowej Azji, wykorzystując do badań metody przyrodoznawcze, szczególnie geoinformatykę.

W swojej dysertacji Early Cretan Seals (Wczesne pieczęcie kreteńskie) Yule podjął się klasyfikacji i datacji stempli okresu wczesnego i średniego brązu na minojskiej Krecie. W latach 90. badał i katalogował, początkowo z wykorzystaniem tradycyjnych europejskich metod badawczych, miedziane artefakty tzw. kultury skarbów miedzianych (Copper Hoard Culture) w północnych Indiach. Liczne przedmioty tej kultury odkryto w szkole klasztornej Kanya Gurukul sekty Arya Samaj w Narela/Haryana. Zdają się one nie posiadać żadnej funkcji praktycznej, a ich znaczenie wyjaśniać można w kategoriach ofiary. Badania w zakresie archeometalurgii prowadził Yule we współpracy z Deutsches Bergbau-Museum (Niemieckie Muzeum Górnictwa) w Bochum.

Następnie prowadził on dokumentację wczesnohistorycznej twierdzy Sisupalgarh w stanie Orissa (Indie) przy użyciu skanera laserowego, radaru penetrującego i odbiornika GPS. Znalezisko z cmentarza epoki żelaza w Sankarjang/Orissa może być uważane za pierwszy instrument muzyczny Azji Południowej. W latach 2001-2004 dokumentował kolejne starożytne twierdze na terenie Indii, zwłaszcza w stanach Orissa i Chhattisgarh.

Od 1982 Yule interesował się archeologią sułtanatu Omanu. Jeden z jego projektów badawczych dotyczył datowanych na 3. tysiąclecie przed Chr. ok. 80 wież grobowych w Jaylah na wzgórzu Jebel Akhdar. Przedislamskie cmentarze w Samad al-Shan są źródłem wiedzy na temat czasów po narodzeniu Chrystusa w Omanie. Zawierają one artefakty z różnych okresów przedislamskich. Podczas kolejnego projektu Yule wraz z Gerdem Weisgerberem katalogizował i analizował znaleziska metalowe ze zbiorowego grobu okresu Umm an-Nar, największego zbioru przedmiotów (tzw. „skarbu”) z obszaru Bliskiego Wschodu, pochodzących w przeważającej części z okresu wczesnego żelaza.

Od roku 1998 Yule kieruje ekspedycją Uniwersytetu w Heidelbergu do Zafar w Jemenie. W 2002 pod jego kierownictwem i ze wsparciem jemeńskiej służby starożytności odnowiono i wyposażono na nowo tamtejsze muzeum. Punktem ciężkości tej ekspedycji jest okres późnego antyku. Liczne rzeźby z wykopalisk oraz zbiorów Muzeum Zafar stanowią podstawę do analizy stylu tej epoki w starożytnej południowej Arabii. Reliefową figurę z Zafar o wys. 1,7m interpretuje Yule jako przedstawienie króla (ok. 500).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Bronze Age Metalwork of India. München 1985, ISBN 3-406-30440-0 (Prähistorische Bronzefunde XX,8)
  • P. Yule/M. Bemmann, Klangsteine aus Orissa. Die frühesten Musikinstrumente Indiens?, Archaeologia musicalis 2.1, 1988, 41–50 (również w języku angielskim i francuskim), bez ISSN Online
  • P. Yule/A. Hauptmann/M. Hughes, The Copper Hoards of the Indian Subcontinent: Preliminaries for an Interpretation, Jahrbuch des Römisch-Germanischen Zentralmuseums Mainz 36, 1989 [1992] 193–275, ISSN 0076-2741 Online
  • C. Rösch/R. Hock/U. Schüssler/P. Yule/A. Hannibal, 'Electron Microprobe Analysis and X-ray Diffraction Methods in Archaeometry: Investigations on Pre-Islamic Beads from the Sultanate of Oman', European Journal of Mineralogy 9, 1997, 763–783, ISSN 0935-1221/97/0009-0763 Online Online
  • P. Yule/G. Weisgerber, The Tower Tombs at Shir, Eastern Ḥajar, Sultanate of Oman, Beiträge zur allgemeinen und vergleichenden Archäologie (BAVA) 18, 1998, 183–241, ISBN 3-8053-2518-5 Online
  • Redakcja naukowa: Studies in the Archaeology of the Sultanate of Oman, Deutsches Archäologisches Institut – Orient-Abteilung, Rahden 1999, ISBN 3-89646-632-1 (Orient-Archäologie, Bd. 2)
  • Die Gräberfelder in Samad al Shan (Sultanat Oman) Materialien zu einer Kulturgeschichte, Deutsches Archäologisches Institut, Rahden 2001, ISBN 3-89646-634-8 (Orient-Archäologie, vol. 4) Online
  • P. Yule/G. Weisgerber: The Metal Hoard from Ibri/Selme, Sultanate of Oman. Stuttgart 2001, ISBN 3-515-07153-9 (Prähistorische Bronzefunde XX.7)
  • P. Yule/W. Böhler, Sisupalgarh: an Early Historic Fortress in Coastal Orissa and its Cousins, BAVA 24, 2004, 15-29 + CD ROM, ISBN 3-8053-2518-5 Online
  • Early Historic Sites in Orissa, Delhi 2006 ISBN 81-89645-44-7 Online
  • Himyar, Spätantike im Jemen/Late Antique Yemen. Aichwald 2007 ISBN 978-3-929290-35-6
  • Bibliografia na stronie Uniwersytetu w Heidelbergu

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons