Paul Blair

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paul Blair
Paul L. D. Blair
Paul Blair
środkowozapolowy
Pełne imię i nazwisko Paul L. D. Blair
Pseudonim Motormouth
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1944
Cushing, Oklahoma
Data i miejsce śmierci 26 grudnia 2013
Pikesville, Maryland
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 9 września 1964
Ostatni występ 20 czerwca 1980
Statystyki
Średnia uderzeń 0,250
Home runy 134
RBI 620
Uderzenia 1513
Kariera klubowa

Paul L. D. Blair (ur. 1 lutego 1944, zm. 26 grudnia 2013) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowozapolowego.

Blair w 1961 podpisał kontrakt jako wolny agent z New York Mets i po roku występów w klubach farmerskich tego zespołu, został wybrany w drafcie przez Baltimore Orioles, w którym zadebiutował 9 września 1964 w meczu przeciwko Washington Senators jako pinch runner[1][2]. W 1966 zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Orioles pokonali Los Angeles Dodgers 4–0 w serii best-of-seven[3]. Rok później zaliczył najwięcej triple'ów (13) w American League i po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę[2]. W 1969 po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game[2].

29 kwietnia 1970 w wygranym przez Orioles 18–2 meczu z Chicago White Sox zdobył 3 home runy i zaliczył 6 RBI[4]. W tym samym roku w zwycięskich dla Orioles World Series, w których przeciwnikiem był zespół Cincinnati Reds, zagrał we wszystkich pięciu meczach, uzyskując średnią uderzeń 0,474[4]. 26 sierpnia 1973 w spotkaniu z Kansas City Royals zdobył inside-the-park grand slama[4]. W styczniu 1977 w ramach wymiany zawodników przeszedł do New York Yankees[1].

Jako zawodnik Yankees dwukrotnie zdobywał mistrzostwo w 1978 i 1979 roku[4]. W maju 1979 podpisał roczny kontrakt z Cincinnati Reds[4]. W 1980 ponownie został zawodnikiem Yankees, w którym zakończył zawodniczą karierę[1]. W późniejszym okresie był między innymi trenerem drużyny baseballowej na Fordham University i trenerem zapolowych w Houston Astros[4]. W 1984 został uhonorowany w klubowej Hall of Fame zespołu Baltimore Orioles[5].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1969, 1973 [2]
Gold Glove Award 1967, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975 [2]
4× zwycięzca w World Series 1966, 1970, 1977, 1978 [4]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Paul Blair Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 28 grudnia 2013].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Paul Blair Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 28 grudnia 2013].
  3. 1966 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 28 grudnia 2013].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Paul Blair Biography (ang.). sabr.org. [dostęp 28 grudnia 2013].
  5. Former Orioles Center Fielder Paul Blair Dies... (ang.). foxbaltimore.com. [dostęp 28 grudnia 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]