Paul Hanley
| Paul Hanley | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Sutton, Wielka Brytania |
| Data i miejsce urodzenia | 12 listopada 1977 Melbourne, Australia |
| Wzrost | 183 cm |
| Masa ciała | 76 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 1997 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Miles Maclagan |
| Gra pojedyncza | |
| Najwyżej w rankingu | 395 (7 lutego 2000) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 26 |
| Najwyżej w rankingu | 5 (6 listopada 2006) |
| Australian Open | SF (2006, 2007) |
| Roland Garros | SF (2003) |
| Wimbledon | SF (2004) |
| US Open | SF (2006, 2007) |
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Paul Jason Hanley (ur. 12 listopada 1977 w Melbourne) – tenisista australijski, specjalista gry podwójnej, zwycięzca turniejów ATP World Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Pekinu.
Praworęczny tenisista karierę zawodową rozpoczął w 1997 roku. W grze pojedynczej nie odniósł większych sukcesów; najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na początku lutego 2000 roku na 395. miejscu.
Sukcesy odnosi głównie jako deblista. Ma na koncie wygranych łącznie (stan na styczeń 2013) 26 turniejów rangi ATP World Tour. Ponadto 24 razy był finalistą tych rozgrywek. We wszystkich wielkoszlemowych turniejach najdalej dochodził do półfinałów; w Australian Open dwukrotnie z Kevinem Ullyettem podczas edycji z roku 2006 i 2007, w French Open wspólnie z Wayne'em Arthusem w sezonie 2003, w Wimbledonie razem z Arthursem w roku 2004, a w US Open w latach 2006 i 2007 tworząc duet z Ullyettem. W roku 2003 zakwalifikował się do deblowego turnieju Tennis Masters Cup (razem z Arthursem). Znaczny wkład w awans do rozgrywek miały dwa wygrane turnieje rangi ATP Masters Series w Rzymie oraz Paryżu. W fazie zasadniczej para Arthurs/Hanley przegrała dwa mecze oraz jeden wygrała – co jednak nie wystarczyło do awansu do dalszego etapu. Ponownie w turnieju Tennis Masters Cup Hanley wystąpił w roku 2005 (z Arthusem) jednak tak jak przed dwoma laty, odpadł z rywalizacji w fazie grupowej. W roku 2006 i 2007 wraz z Kevinem Ullyettem dochodził do półfinałów Tennis Masters Cup. Za każdym razem odpadał z deblem Mark Knowles-Daniel Nestor.
Najwyższą pozycję w rankingu deblistów osiągnął na początku listopada 2006 – nr 5.
W turniejach wielkoszlemowych próbuje swoich sił także w konkurencji miksta; w 2005 był m.in. w finale Wimbledonu z Ukrainką Tetianą Perebyjnis. Mecz o tytuł przegrał z parą Mary Pierce-Mahesh Bhupathi 4:6, 2:6. W 2011 roku rozegrał kolejny finałowy pojedynek; razem z Chan Yung-jan podczas Australian Open przeciwko parze Katarina Srebotnik-Daniel Nestor. Mecz zakończył się porażką Hanleya 3:6, 6:3, 7-10.
W roku 2006 zadebiutował w reprezentacji podczas rozgrywek w Pucharze Davisa. Jego najlepszym rezultatem w rozgrywkach broniąc barw narodowych jest półfinał z edycji z roku 2006; Australijczycy wyeliminowali wtedy reprezentacje Szwajcarii i Białorusi, a przegrali z Argentyną. Łącznie rozegrał 9 meczów, z których 5 wygrał i 4 przegrał.
Spis treści |
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals |
| ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP World Tour 500 |
| ATP International Series / ATP World Tour 250 |
Gra podwójna [edytuj]
Zwycięzca (26) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2001 | Ceglana | 7:6(10), 6:2 | |||
| 2. | 2003 | Twarda | 7:6(3), 6:4 | |||
| 3. | 2003 | Twarda | 7:6(4), 6:2 | |||
| 4. | 2003 | Ceglana | 6:1, 6:3 | |||
| 5. | 2003 | Twarda | 6:2, 6:4 | |||
| 6. | 2003 | Dywanowa | 6:3, 1:6, 6:3 | |||
| 7. | 2004 | Twarda | 5:7, 7:6(5), 7:5 | |||
| 8. | 2004 | Trawiasta | 6:4, 6:3 | |||
| 9. | 2005 | Twarda | 7:6(4), 6:4 | |||
| 10. | 2005 | Ceglana | 6:3, 6:4 | |||
| 11. | 2005 | Twarda | 6:2, 3:1, krecz | |||
| 12. | 2005 | Twarda | 6:7(5), 6:1, 6:2 | |||
| 13. | 2005 | Twarda | 5:3, 5:3 | |||
| 14. | 2006 | Twarda | 7:6(4), 7:6(2) | |||
| 15. | 2006 | Twarda | 1:6, 6:2, 10-1 | |||
| 16. | 2006 | Ceglana | 6:2, 7:6(8) | |||
| 17. | 2006 | Ceglana | 6:3, 4:6, 10-5 | |||
| 18. | 2006 | Trawiasta | 6:4, 3:6, 10-8 | |||
| 19. | 2006 | Twarda | 7:6(2), 6:4 | |||
| 20. | 2007 | Twarda | 6:4, 6:7(3), 10-6 | |||
| 21. | 2008 | Twarda | 6:3, 3:6, 10-8 | |||
| 22. | 2009 | Ceglana | 6:3, 6:3 | |||
| 23. | 2010 | Twarda | 6:2, 6:3 | |||
| 24. | 2011 | Twarda | 6:4, k. | |||
| 25. | 2011 | Twarda | 6:7(6), 6:3, 10-5 | |||
| 26. | 2012 | Ceglana | 7:5, 6:3 |
Finalista (24) [edytuj]
- 2001 Nottingham (z Andrew Kratzmannem), Tokio (z Nathanem Healeyem)
- 2002 Båstad (z Michaelem Hillem), Sztokholm (z Wayne'em Arthursem)
- 2003 Waszyngton (z Chrisem Haggardem), Cincinnati, Sztokholm (oba z Wayne'em Arthursem)
- 2004 Rzym, Los Angeles, Sztokholm (wszystkie z Wayne'em Arthursem)
- 2005 Scottsdale, Indian Wells (oba z Wayne'em Arthursem)
- 2006 Adelajda, Waszyngton, Toronto (wszystkie z Kevinem Ullyettem)
- 2007 Hamburg, Montreal (oba z Kevinem Ullyettem)
- 2009 Casablanca, Sztokholm (oba z Simonem Aspelinem)
- 2010 Rotterdam (z Simonem Aspelinem)
- 2012 Montpellier (z Jamiem Murrayem), Kitzbühel (z Dustinem Brownem), Bangkok (z Erikiem Butorakiem)
- 2013 Brisbane (z Erikiem Butorakiem)
Gra mieszana [edytuj]
Finalista (2) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2005 | Trawiasta | 4:6, 2:6 | |||
| 2. | 2011 | Twarda | 3:6, 6:3, 7-10 |
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Paul Hanley sylwetka na stronie ATP World Tour (ang.)
- Paul Hanley sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.)
- Sylwetka na stronie ITF (ang.)
- Wyniki olimpijskie