Paul Werner Hoppe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Paul Werner Hoppe (ur. 28 lutego 1910 w Berlinie, zm. 15 lipca 1974 w Bochum) - zbrodniarz nazistowski, SS-Obersturmbannführer, ostatni komendant niemieckiego obozu koncentracyjnego Stutthof.

Członek SS od 1933 (nr identyfikacyjny 116695). W 1936 rozpoczął swoją służbę obozową w KL Lichtenburg. W latach 1938 - 1939 pracował w Inspektoracie Obozów Koncentracyjnych jako adiutant Theodora Eicke. Następnie został przeniesiony na front i walczył w szeregach Dywizji SS-Totenkopf. Został ranny w 1942 na froncie wschodnim i przeniesiony do służby w Głównym Urzędzie Gospodarki i Administracji SS.

1 września 1942 został drugim i ostatnim komendantem obozu w Stutthofie. Hoppe był odpowiedzialny za śmierć tysięcy więźniów obozu, w tym 47 tysięcy Żydów, zwłaszcza kobiet i dzieci. Jesienią 1944 uruchomił w Stutthofie komorę gazową. Był również współodpowiedzialny za masowe egzekucje więźniów podczas ewakuacji obozu (zwłaszcza koło miejscowości Neustadt in Holstein), która miała miejsce od stycznia do kwietnia 1945. Następnie Hoppe był jeszcze komendantem KZ Wöbbelin, podobozu KL Neuengamme.

W 1955 stanął przed zachodnioniemieckim sądem w Bochum oskarżony o masakrę więźniów Stutthofu pod Neustadt. Hoppe początkowo skazany został jedynie na karę 5 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. W 1957 przeprowadzono jednak rozprawę rewizyjną i w jej wyniku wyrok podwyższono do 9 lat więzienia. Hoppe wyszedł z więzienia w 1960. Zmarł w 1974 w Bochum.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]