Paul von Thurn und Taxis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paul von Thurn und Taxis

Paul Maximilian Lamoral Prinz von Thurn und Taxis (ur. 27 maja 1843 na zamku Donaustauf koło Ratyzbony; zm. 10 marca 1879 w Cannes, Francja) – trzecie dziecko księcia Maximiliana Karla von Thurn und Taxis i jego drugiej żony Mathilde Sophie zu Oettingen-Oettingen und Oettingen-Spielberg (1816–1886).

Przyjaźń z królem Ludwikiem II[edytuj | edytuj kod]

Od roku 1863 przez trzy lata pełnił funkcję adiutanta króla Ludwika II. Ich wzajemne stosunki szybko wykroczyły poza granice protokołu[1]. Charakter tej relacji odnaleźć można w płomiennej korespondencji, której część zniszczyła rodzina von Thurn und Taxis.

Rodzina, małżeństwo i śmierć[edytuj | edytuj kod]

Paul, książę von Thurn und Taxis, należał do starego rodu osiadłego w Ratyzbonie. Był kuzynem króla Ludwika II blisko spokrewnionym z bawarskim rodem Wittelsbachów. Z obu małżeństw swojego ojca miał aż piętnaścioro rodzeństwa. Rodzina Thurn und Taxis otrzymała z rąk cesarza tytuł książąt cesarskich w 1695 roku. Cesarski monopol na urzędy pocztowe zachowała w Niemczech aż do 1867 roku[2].

Paul von Thurn und Taxis w mundurze

Po zwolnieniu z funkcji adiutanta książę Paul nie pełnił żadnych funkcji oficjalnych i nie odgrywał żadnej roli politycznej. W styczniu 1867 świetnie zapowiadająca się kariera wojskowa księcia dobiegła końca. Odszedł z bawarskiej armii w okolicznościach, które później minister wojny określił mianem dezercji[3]. Po zawarciu małżeństwa książę próbował nawiązać kontakt z królem Ludwikiem. Napisał list do dawnego przyjaciela, ale nie otrzymał odpowiedzi. Jak pisze w swoich wspomnieniach Cosima Wagner[4], próbował skontaktować się z królem przez Ryszarda Wagnera, ale również bezskutecznie.

Zmarł 10 marca 1879 roku w wieku niespełna 36 lat. Został pochowany na cmentarzu Cimetière du Grand Jas w Cannes, w alei Nr. 33 pod nazwiskiem Paul de Fels[potrzebne źródło].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jean des Cars, Ludwik II Bawarski. Król rażony szaleństwem, Warszawa 1997, s. 44.
  2. Jean des Cars, op. cit, s. 44.
  3. Militärgeschichtliches Forschungsamt (Deutschland West), 1970. Militärgeschichtliche Mitteilungen, Volumes 16-20, S. 101.
  4. Cosima Wagner, Martin Gregor-Dellin, Dietrich Mack, Geoffrey Skelton, 1978: Cosima Wagners Tagebücher, Band 1, S. 85 ... „ein Brief von Hans, der lauter Übles aus München berichtet; und dazu einen Brief von Paul von Fels (ehemals Fürst Taxis), welcher irgend eine Anstellung wünscht und um diesen zu erobern, lauter Klatschgeschichten mitteilt“

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jean des Cars: Ludwik II Bawarski. Król rażony szaleństwem, Warszawa 1997.
  • Desmond Chapman-Huston, Ludwig II: Der verrückte König von Bayern., Dorset Press, New York 1990.
  • Gottfried von Böhm: Ludwig II. König von Bayern. Sein Leben und seine Zeit. Verlag: H.R. Engelmann, Berlin 1924.