Paula Rzymianka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Paula Rzymianka
Cornelia Paula Asinia
wdowa
Francisco de Zurbarán 043.jpg
Św. Paula z córką św. Eustochią i św. Hieronimem (obraz Francisco de Zurbarána).
Data urodzenia 5 maja 347
Rzym
Data śmierci 26 stycznia 404 lub 406
Betlejem
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 26 stycznia
Atrybuty zwój, gąbka, książka, czarny welon
Patronka wdów
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Paula Rzymianka, właśc. Kornelia Paula Asinia (ur. 5 maja 347 w Rzymie, zm. 404 lub 406 w Betlejem) – wdowa, święta Kościoła katolickiego.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się za panowania Konstancjusza II w bogatej szanowanej rodzinie Emiliuszów uważanej za potomków Grakchów i Scypionów. W wieku piętnastu lat została wydana za mąż za pogańskiego arystokratę Taksocjusza (Toxotius), z rodu Juliuszów, z którym miała cztery córki: św. Blezyllę (Blaesilla), Paulinę (późniejszą żonę św. Pammachiusza), św. Eustochię i Rufinę oraz syna Taksocjusza. Życie świętej zostało opisane przez Hieronima ze Strydronu w jego listach.

Początki życia religijnego[edytuj | edytuj kod]

Paula owdowiała mając 32 lata (372). Planowała poświęcić się całkowicie swojej rodzinie, jednak stawała się coraz bardziej zainteresowana kwestiami religijnymi. Pod wpływem św. Marceli przyłączyła się do pół-zakonnej grupy kobiet. W 382 roku poznała Hieronima ze Strydronu, który przybył do Rzymu wraz ze św. Epifaniuszem i Paulinem i zamieszkał w jej domu podczas pobytu w Rzymie. Później w tym miejscu (wskazanym przez tradycję) wzniesiono kościół św. Hieronima della Carità.

Na Ziemi Świętej[edytuj | edytuj kod]

Śmierć córki Blezylli oraz papieża Damazego I całkowicie odmieniły życie Pauli oraz Hieronima. We wrześniu 385 roku Paula wraz z córką Eustochią opuściła Rzym, aby na Wschodzie prowadzić życie monastyczne. W Antiochii dołączyła do Hieronima, który wyruszył z Rzymu miesiąc przed nią. Początkowo zwiedzała najważniejsze miejsca Ziemi Świętej, później wyruszyła do Egiptu i Palestyny w celu bliższego poznania praktyk anachoretów i cenobitów. Ostatecznie wraz z Hieronimem osiedli w Betlejem, gdzie założyli dwa klasztory: żeński i męski.

Paula miała duży udział w pisaniu prac św. Hieronima. Wszyscy troje byli zaangażowani w ówczesne wydarzenia m.in. związane z Orygenesem.

Zmarła w wieku 57 lub 59 lat i została pochowana w Nazarecie.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Jest patronką wdów.

Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.

W ikonografii św. Paula przedstawiana jest, jako:

  • przeorysza z książką,
  • pielgrzym w towarzystwie Hieronima i Eustochii,
  • leżąca z twarzą do ziemi przed grotą w Betlejem,
  • wchodząca na statek często z płaczącym dzieckiem pozostającym na brzegu,
  • płacząca nad dziećmi,
  • z atrybutami Męki Pańskiej,
  • trzymająca zwój z epistołą św. Hieronima Cogite me Paula,
  • z książką i w czarnym welonie ze złotymi frędzlami,
  • z gąbką w ręku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]