Paulino Alcántara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paulino Alcántara
Imię i nazwisko Paulino Alcántara Riestrá
Data i miejsce
urodzenia
7 października 1896
Iloilo, Filipiny
Data i miejsce
śmierci
13 lutego 1964
Barcelona, Hiszpania
Pozycja Napastnik
Wzrost 170 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1912–1916
1916–1918
1918–1927
FC Barcelona
Bohemian Sporting Club
FC Barcelona
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1915–1924
1917
1921–1923
 Katalonia
 Filipiny
 Hiszpania


5 (6)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1951  Hiszpania

Paulino Alcántara Riestrá (ur. 7 października 1896 w Iloilo, zm. 13 lutego 1964 w Barcelonie) – filipiński piłkarz występujący na pozycji napastnika. Przez większość kariery był związany z FC Barcelona, występował w reprezentacji Filipin i Hiszpanii a także Katalonii. W roku 1951 prowadził reprezentację Hiszpanii w trzech meczach.

Paulino przeniósł się wraz z rodzicami do Barcelony w roku 1905, w wieku 8 lat[1]. W 1911 roku trafił do młodzieżowej drużyny FC Barcelona, gdzie był wyróżniającą się postacią. W pierwszym zespole zadebiutował 25 lutego 1912 roku (w wieku 15 lat) w meczu przeciwko Catalá SC zdobywając hat-tricka. W kolejnych latach Alcántara był kluczowym zawodnikiem zespołu który wywalczył dwukrotnie mistrzostwo Katalonii oraz Copa del Rey.

W 1916 roku Alcantara i jego rodzice powrócili do ojczyzny, gdzie kontynuował studia medyczne i grał w klubie Bohemians of Manila. Dostał także powołanie na Igrzyska Dalekiego Wschodu gdzie był najlepszym zawodnikiem drużyny. Ciekawostką jest fakt, że oprócz turnieju piłki nożnej brał także udział w turnieju tenisa stołowego. W roku 1918 Paulino wymusił na rodzicach zgodę na powrót do Katalonii. Dzięki jego postawie Barcelona wróciła do prezentowanej wcześniej formy, a on sam znów seryjnie zdobywał gole.

Forma Alcántary zaowocowała powołaniem do reprezentacji Hiszpanii na Igrzyska Olimpijskie w roku 1920 które jednak odrzucił z powodu odbywających się w tym czasie egzaminy na uczelni. Wystąpił on jednak w reprezentacji Hiszpanii w 5 innych meczach zdobywając 6 bramek. Według ówczesnych przepisów zawodnik mógł grać na raz w więcej niż jednej reprezentacji więc Paulino nie zrezygnował z reprezentowania Filipin. W wieku 31 lat zdecydował się on jednak zakończyć swoją wspaniałą karierę. Przez 13 lat występów w Barcelonie wystąpił on w 357 spotkaniach zdobywając 369 bramek co przez lata było najlepszym wynikiem w całej historii zespołu. 16 marca 2014 roku rekord ten pobił Lionel Messi.

W 1951 roku Alcántara zaliczył także epizod trenerski prowadząc reprezentację Hiszpanii w trzech meczach (z Szwajcarią, Belgią i Szwecją) dwukrotnie remisując i raz wygrywając.

Legenda Paulino Alcántary została poważnie nadszarpnięta z powodu jego współpracy z faszystami. Podczas hiszpańskiej wojny domowej służył, jako porucznik włoskiego wojskowego korpusu ekspedycyjnego Corpo Truppe Volontarie, kierowanego bezpośrednio przez Benito Mussoliniego. Paulino Alcántara walczył między innymi w Aragonii, Guadalajarze oraz Katalonii. Po zakończeniu wojny domowej osiadł w Barcelonie[2].

Zmarł 13 lutego 1964 w Barcelonie w wieku 67 lat.

Przypisy

  1. Patryk Gęsicki: Paulino Alcántara – Armata z Filipin. [dostęp 2013-11-26].
  2. Patryk Gęsicki: Paulino Alcántara – Armata z Filipin. [dostęp 2013-11-26].