Paulo Ferreira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paulo Ferreira
Paulo Ferreira 4617.jpg
Imię i nazwisko Paulo Renato Rebocho Ferreira
Data i miejsce
urodzenia
18 stycznia 1979
Cascais, Portugalia
Pozycja obrońca
Wzrost 183 cm[1]
Masa ciała 76 kg[1]
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1997–2000
2000–2002
2002–2004
2004–2013
GD Estoril-Praia
Vitória FC
FC Porto
Chelsea
37 (2)
68 (2)
62 (0)
214 (2)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
2002–2010  Portugalia 62 (0)

Paulo Renato Rebocho Ferreira (ur. 18 stycznia 1979 w Cascais) – były portugalski piłkarz grający na pozycji obrońcy. W latach 2004-2013 zawodnik Chelsea Londyn.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalną karierę piłkarską rozpoczął w GD Estoril-Praia, w którego barwach zadebiutował w sezonie 1997/1998. W 2000 roku przeszedł do Vitórii FC, gdzie był podstawowym zawodnikiem i przez następne dwa lata rozegrał w lidze 68 meczów oraz strzelił dwa gole.

FC Porto[edytuj | edytuj kod]

W 2002 przeniósł się do FC Porto. W nowym zespole zadebiutował 25 sierpnia w zremisowanym 2:2 meczu przeciwko CF Os Belenenses. W sezonie 2002/2003 zdobył ze swoją drużyną mistrzostwo Portugalii oraz wywalczył Puchar UEFA – w finałowym meczu z Celtikiem wystąpił w podstawowym składzie[2].

W latach 2002–2004 Ferreira był podstawowym zawodnikiem FC Porto. W sezonie 2003/2004 ponownie zdobył z nim mistrzostwo Portugalii, wygrał również rozgrywki Ligi Mistrzów – w finałowym meczu z AS Monaco zagrał przez pełne 90 minut[3].

Chelsea Londyn[edytuj | edytuj kod]

Latem 2004 roku przeszedł do Chelsea za kwotę ok. 13 milionów funtów[1]. W angielskim zespole zadebiutował 15 sierpnia w wygranym 1:0 spotkaniu z Manchesterem United, natomiast pierwszego gola zdobył 19 lutego 2006 w meczu Pucharu Anglii z Colchester United. Do 2008 regularnie występował w barwach Chelsea, w sezonie 2008/2009 rozegrał tylko 12 meczów, w następnych trzech sezonach również pełnił funkcję rezerwowego.

Wraz z Chelsea trzykrotnie został mistrzem Anglii (2005, 2006, 2010), czterokrotnie zdobył puchar Anglii (2007, 2009, 2010, 2012). Ponadto dwukrotnie wywalczył Tarczę Wspólnoty (2005, 2010) i dwukrotnie sięgnął po Puchar Ligi (2005, 2007). W sezonie 2007/2008 dotarł z londyńską drużyną do finału Ligi Mistrzów – w nim jednak nie wystąpił[4]. Cztery lata później (2012) wraz z Chelsea wygrał rozgrywki Ligi Mistrzów – w finałowym spotkaniu z Bayernem Monachium nie zagrał[5], jednak występował we wcześniejszych rundach, m.in. w meczu ćwierćfinałowym z Benficą (1:0)[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Portugalii zadebiutował 7 września 2002 roku w towarzyskim spotkaniu z Anglią (1:1)[7]. Wraz z kadrą wziął udział w Mistrzostwach Europy 2004. W turnieju tym Portugalia zajęła drugie miejsce, a w finałowym meczu z Grecją Ferreira grał od 43 minuty[8].

Ferreira wystąpił również na mistrzostwach świata w Niemczech (2006), gdzie rozegrał trzy mecze, w tym spotkanie o trzecie miejsce z gospodarzami imprezy zakończone porażką 1:3[9].

Brał także udział w EURO 2008 i mistrzostwach świata w RPA (2010). Na tym ostatnim turnieju zagrał tylko w jednym meczu – wystąpił przez pełne 90 minut w spotkaniu fazy grupowej z Wybrzeżem Kości Słoniowej (0:0)[9].

Karierę reprezentacyjną zakończył w sierpniu 2010 roku[10]. Łącznie w barwach narodowych rozegrał 62 mecze.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Paulo Ferreira (pol.). chelseafc.com. [dostęp 6 lipca 2011].
  2. UEFA Cup 2002-03 (ang.). rsssf.com. [dostęp 17 sierpnia 2012].
  3. UEFA Champions League 2003-04 (ang.). rsssf.com. [dostęp 17 sierpnia 2012].
  4. United strike gold in shoot-out (ang.). uefa.com. [dostęp 6 lipca 2011].
  5. Chelsea 1-1 Bayern Munich (aet, 4-3 pens) (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 20 maja 2012].
  6. Benfica 0-1 Chelsea (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 20 maja 2012].
  7. Paulo Renato Rebocho Ferreira (ang.). eu-football.info. [dostęp 17 sierpnia 2012].
  8. Greece kings of Europe (ang.). uefa.com. [dostęp 6 lipca 2011].
  9. 9,0 9,1 Paulo Ferreira (ang.). fifa.com. [dostęp 6 lipca 2011].
  10. Chelsea's Paulo Ferreira quits Portuguese national team (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 6 lipca 2011].
  11. Cidadãos Nacionais Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). ordens.presidencia.pt. [dostęp 21 września 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]