Paulo Ferreira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paulo Ferreira
Paulo Ferreira 4617.jpg
Imię i nazwisko Paulo Renato Rebocho Ferreira
Data i miejsce
urodzenia
18 stycznia 1979
Cascais, Portugalia
Pozycja obrońca
Wzrost 183 cm[1]
Masa ciała 76 kg[1]
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1997–2000
2000–2002
2002–2004
2004–2013
GD Estoril-Praia
Vitória FC
FC Porto
Chelsea
RAZEM
37 (2)
68 (2)
62 (0)
214 (2)
381 (6)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
2002–2010  Portugalia 62 (0)

Paulo Renato Rebocho Ferreira (ur. 18 stycznia 1979 w Cascais) – były portugalski piłkarz grający na pozycji obrońcy. W latach 2004-2013 zawodnik Chelsea Londyn.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalną karierę piłkarską rozpoczął w GD Estoril-Praia, w którego barwach zadebiutował w sezonie 1997/1998. W 2000 roku przeszedł do Vitórii FC, gdzie był podstawowym zawodnikiem i przez następne dwa lata rozegrał w lidze 68 meczów oraz strzelił dwa gole.

FC Porto[edytuj | edytuj kod]

W 2002 przeniósł się do FC Porto. W nowym zespole zadebiutował 25 sierpnia w zremisowanym 2:2 meczu przeciwko CF Os Belenenses. W sezonie 2002/2003 zdobył ze swoją drużyną mistrzostwo Portugalii oraz wywalczył Puchar UEFA – w finałowym meczu z Celtikiem wystąpił w podstawowym składzie[2].

W latach 2002–2004 Ferreira był podstawowym zawodnikiem FC Porto. W sezonie 2003/2004 ponownie zdobył z nim mistrzostwo Portugalii, wygrał również rozgrywki Ligi Mistrzów – w finałowym meczu z AS Monaco zagrał przez pełne 90 minut[3].

Chelsea Londyn[edytuj | edytuj kod]

Latem 2004 roku przeszedł do Chelsea za kwotę ok. 13 milionów funtów[1]. W angielskim zespole zadebiutował 15 sierpnia w wygranym 1:0 spotkaniu z Manchesterem United, natomiast pierwszego gola zdobył 19 lutego 2006 w meczu Pucharu Anglii z Colchester United. Do 2008 regularnie występował w barwach Chelsea, w sezonie 2008/2009 rozegrał tylko 12 meczów, w następnych trzech sezonach również pełnił funkcję rezerwowego.

Wraz z Chelsea trzykrotnie został mistrzem Anglii (2005, 2006, 2010), czterokrotnie zdobył puchar Anglii (2007, 2009, 2010, 2012). Ponadto dwukrotnie wywalczył Tarczę Wspólnoty (2005, 2010) i dwukrotnie sięgnął po Puchar Ligi (2005, 2007). W sezonie 2007/2008 dotarł z londyńską drużyną do finału Ligi Mistrzów – w nim jednak nie wystąpił[4]. Cztery lata później (2012) wraz z Chelsea wygrał rozgrywki Ligi Mistrzów – w finałowym spotkaniu z Bayernem Monachium nie zagrał[5], jednak występował we wcześniejszych rundach, m.in. w meczu ćwierćfinałowym z Benficą (1:0)[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Portugalii zadebiutował 7 września 2002 roku w towarzyskim spotkaniu z Anglią (1:1)[7]. Wraz z kadrą wziął udział w Mistrzostwach Europy 2004. W turnieju tym Portugalia zajęła drugie miejsce, a w finałowym meczu z Grecją Ferreira grał od 43 minuty[8].

Ferreira wystąpił również na mistrzostwach świata w Niemczech (2006), gdzie rozegrał trzy mecze, w tym spotkanie o trzecie miejsce z gospodarzami imprezy zakończone porażką 1:3[9].

Brał także udział w EURO 2008 i mistrzostwach świata w RPA (2010). Na tym ostatnim turnieju zagrał tylko w jednym meczu – wystąpił przez pełne 90 minut w spotkaniu fazy grupowej z Wybrzeżem Kości Słoniowej (0:0)[9].

Karierę reprezentacyjną zakończył w sierpniu 2010 roku[10]. Łącznie w barwach narodowych rozegrał 62 mecze.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Paulo Ferreira (pol.). chelseafc.com. [dostęp 6 lipca 2011].
  2. UEFA Cup 2002-03 (ang.). rsssf.com. [dostęp 17 sierpnia 2012].
  3. UEFA Champions League 2003-04 (ang.). rsssf.com. [dostęp 17 sierpnia 2012].
  4. United strike gold in shoot-out (ang.). uefa.com. [dostęp 6 lipca 2011].
  5. Chelsea 1-1 Bayern Munich (aet, 4-3 pens) (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 20 maja 2012].
  6. Benfica 0-1 Chelsea (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 20 maja 2012].
  7. Paulo Renato Rebocho Ferreira (ang.). eu-football.info. [dostęp 17 sierpnia 2012].
  8. Greece kings of Europe (ang.). uefa.com. [dostęp 6 lipca 2011].
  9. 9,0 9,1 Paulo Ferreira (ang.). fifa.com. [dostęp 6 lipca 2011].
  10. Chelsea's Paulo Ferreira quits Portuguese national team (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 6 lipca 2011].
  11. Cidadãos Nacionais Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). ordens.presidencia.pt. [dostęp 21 września 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]