Paulownia omszona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paulownia omszona
Paulownia tomentosa JPG2a.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina paulowniowate
Rodzaj paulownia
Gatunek paulownia omszona
Nazwa systematyczna
Paulownia tomentosa (Thunb.) Steud.
Nomenclator Botanicus 1841
Synonimy

Bignonia tomentosa Thunb.,
Paulownia imperialis Siebold & Zucc.[2]

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Paulownia omszona, paulownia cesarska (Paulownia tomentosa Steud.) – gatunek drzewa z rodziny paulowniowatych (Paulowniaceae). Dawniej zaliczany był do rodziny trędownikowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek pochodzi z południowo-wschodniej części Chin., ale rozprzestrzenił się także w innych rejonach Azji o ciepłym klimacie[2]. Od dłuższego czasu sadzony w cieplejszych częściach Europy jako ozdobne drzewo parkowe.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Morfologia
Kwiaty
Dojrzałe owoce
Pokrój
Drzewo liściaste zrzucające liście na zimę, wysokość ok. 20 m, z szeroką, wysoko sklepioną, dość luźną koroną.
Pień
Prosty, dobrze widoczny aż do górnej strefy korony.
Gałęzie
W dolnej i środkowej części korony przeważnie odstające lub rozłożyste, w górnej części wzniesione.
Kora
Dość gładka, nawet u starszych okazów, o kolorze od szarego do brunatnoszarego.
Liście
Skupione na szczytach zeszłorocznych pędów, naprzeciwległe, bardzo duże o długości ok. 15 – 30 cm. Owalne, u nasady wcięte sercowate, całobrzegie. Z wierzchu matowe, ciemnozielone i aksamitne, pokryte krótkim włosiem, od spodu szare, filcowate. Ogonki liści nawet do 40 cm długości.
Kwiaty
Zebrane w wyprostowane, wiechowato rozgałęziono kwiatostany o wysokości ok. 40 cm z gałązkami bocznymi o długości 5 – 15 cm. Pączki kwiatowe są rudobrunatne lub brunatnoczerwone, owłosione, w tej postaci zimują. Kwiaty rozwijają się zanim drzewo wytworzy liście. Kwiaty naparstkowo-dzwonkowate, bardzo duże, na zewnątrz bladofioletowo-niebieskawe, wewnątrz z żółtymi prążkami. W Europie kwitnie w maju.
Owoce
Torebka o długości do 4 cm i szerokości 1,5 – 2,0 cm, początkowo zielonkawa i nieco lepka, wielonasienna. W miarę dojrzewania drewnieje i zmienia kolor na szarobrunatny.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna, uprawiana w cieplejszych rejonach Polski oraz na balkonach i tarasach.
  • Ze względu na swoje właściwości (szybki przyrost masy, łatwość suszenia), może być również wykorzystywana do upraw energetycznych i produkcji biomasy[3].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Rozmnaża się z nasion lub sadzonek korzeniowych pobieranych od lata do jesieni. Preferuje glebę przepuszczalną i żyzną. Stanowisko powinno być osłonięte od silnych wiatrów. Strefy mrozoodporności 5-10. Silne mrozy mogą uszkadzać kwiaty. Czasami uprawia się roślinę tylko dla ozdobnych liści i ładnego pokroju; wówczas przycina się ją wiosną tuż przy powierzchni ziemi. Tak przycinana nie zakwita, wytwarza natomiast pędy o bardzo dużych, ozdobnych liściach[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-02].
  3. Paulownia – drzewo nie tylko ozdobne.
  4. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 262-263. ISBN 83-7129-141-8.