Paw indyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paw indyjski
Pavo cristatus[1]
Linnaeus, 1758
Paw indyjski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Pavo
Gatunek paw indyjski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Paw indyjski, paw niebieski, paw zwyczajny[3] (Pavo cristatus) - gatunek dużego ptaka grzebiącego z rodziny kurowatych (Phasianidae). Jako ptak hodowlany często spotykany w kolekcjach na całym świecie. W Indiach jest świętym ptakiem[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

U samca głowa i szyja oraz pierś i brzuch błękitne, z metalicznym połyskiem, na głowie czub z piór tworzący koronę, grzbiet zielony z metalicznym połyskiem, skrzydła brązowe z czarnymi prążkami. Właściwy ogon stosunkowo krótki, biało-brązowy. Pawi ogon to w rzeczywistości tren utworzony przez wydłużone pióra pokryw nadogonowych, nie sterówki[3]. Na końcówce brązowozielonych piór znajdują się "pawie oka", na które składają się koncentryczne kręgi: czarny, niebieski, płowy i żółty. Samice mają wierzch ciała brązowawy, spód jasny. Nie posiadają trenu, mają natomiast koronę na głowie.

Wymiary 
  • Długość ciała samca 180 - 230 cm, samicy 90–100 cm. U samca na ogon przypada [3]
  • Długość skrzydła: 44–50 cm u samca, 40–42 u samicy[3]
  • Masa ciała samca 4,1–5,4 kg, samicy – 2,7–3,8 kg[3]
Biotop 
Lasy strefy tropikalnej oraz nadrzeczne zarośla. Pierwotnie zamieszkiwał Indie, Pakistan i Cejlon. Gdy człowiek zaczął je oswajać, w wielu miejscach na świecie zdziczałe ptaki utworzyły samoutrzymujące się populacje.
Gniazdo 
Gniazdo stanowi wydrapany w ziemi dołek wyściełany mchem i korzonkami[3].
Jaja 
W zniesieniu 5–6 jaj o skorupce barwy biało-oliwkowej[3].
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez 29–30 dni[3].
Pożywienie 
Wszystkożerny, zjada zarówno nasiona jak i zwierzęta, zarówno bezkręgowce jak i drobne kręgowce, w tym jadowite węże[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Pavo cristatus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Pavo cristatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 Albin Łącki: Wśród zwierząt – ptaki. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988, s. 96. ISBN 83-09-01320-5.