Paw indyjski
Z Wikipedii
| Paw indyjski | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | grzebiące |
| Rodzina | kurowate |
| Rodzaj | Pavo |
| Gatunek | paw indyjski |
| Nazwa systematyczna | |
| Pavo cristatus[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Paw indyjski (Pavo cristatus) - duży ptak grzebiący z rodziny kurowatych. Jako ptak hodowlany często spotykany w kolekcjach na całym świecie.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
Samiec bardzo barwny. Głowa i szyja oraz pierś i brzuch błękitne, z metalicznym połyskiem, na głowie czub z piór tworzący koronę, grzbiet zielony z metalicznym połyskiem, skrzydła brązowe z czarnymi prążkami. Właściwy ogon stosunkowo krótki, biało-brązowy. To co nazywa się "pawim ogonem" to w rzeczywistości tren utworzony przez wydłużone pióra pokryw nadogonowych. Na końcówce brązowozielonych piór znajdują się "pawie oka", na które składają się koncentryczne kręgi: czarny, niebieski, płowy i żółty. Samice mają wierzch ciała brązowawy, spód jasny. Nie posiadają również trenu, mają natomiast koronę na głowie. Tren samca osiąga ostateczną długość między 3 a 6 rokiem życia. Pawie tworzą haremy, w których na jednego samca przypada 2 do 5 samic.
- Wymiary
- długość ciała samicy 80 - 90 cm
- długość ciała samca 220 - 225 cm
- rozpiętość skrzydeł 140 - 160 cm
- waga 2500 - 6000 g
- Biotop
- Lasy strefy tropikalnej oraz nadrzeczne zarośla. Pierwotnie zamieszkiwał Indie, Pakistan i Cejlon. Gdy człowiek zaczął je oswajać, w wielu miejscach na świecie zdziczałe ptaki utworzyły samoutrzymujące się populacje.
- Gniazdo
- Na wolności buduje gniazda w gęstych zaroślach.
- Jaja
- W niewoli wyprowadza do 3 lęgów w roku. W zniesieniu 3 do 5 jaj, w niewoli 6 do 8.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres 28 dni przez samicę.
- Pożywienie
- Wszystkożerny, zjada zarówno nasiona jak i zwierzęta, zarówno bezkręgowce jak i drobne kręgowce, w tym jadowite węże.
- Ochrona
- W Indiach traktowany z sympatią, jako tępiciel węży i skorpionów, oraz ze względu na czujność - na widok drapieżnika (np. tygrysa) wszczyna głośny alarm.
[edytuj] Odmiany hodowlane
Paw, to jeden z najwcześniej udomowionych ptaków ozdobnych, znany już w starożytnym Egipcie.
W Polsce był i jest chlubą pałaców i dworów, a pióra są ozdobą ludowych czapek krakowskich. W hodowli powstało wiele odmian, z których najstarsze i najpopularniejsze są:
- Odmiana biała - forma albinotyczna, białe zarówno koguty jak i kury.
- Odmiana czarnoskrzydła - samiec ma czarne pokrywy skrzydłowe, a samice są ubarwione podobnie jak formy dzikie, lecz są od nich mniejsze.
- Odmiana plamkowana - ubarwione jak forma dzika, lecz w różnym stopniu pokryte białymi cętkami.
[edytuj] Pawie w kulturze
Przez starożytnych Greków i Hindusów pawie były uważane za ptaki boskie. W Grecji były one poświęcone bogini Herze.
[edytuj] Galeria
 Portret pawia |
 Widok samca pawia wraz z ozdobnym trenem |
.jpg&filetimestamp=20070827125311) Pióro samca pawia indyjskiego |
 Forma albinotyczna |
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Pavo cristatus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Pavo cristatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
