Paweł Aleksandrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Paweł Siergiejewicz Aleksandrow (ros.: Павел Сергеевич Александров, ur. 7 maja 1896 w Bogorodsku zm. 16 listopada 1982 w Moskwie) - rosyjski matematyk znany za wkład w rozwój topologii i teorii mnogości. Autor około 300 publikacji naukowych, członek Rosyjskiej Akademii Nauk (od 1953) i wielu akademii zagranicznych, włączając w to Polską Akademię Nauk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1913 rozpoczął studia na Uniwersytecie Moskiewskim i wkrótce zaczął brać udział w spotkaniach seminarium prowadzonego przez Dimitra Jegorowa. W 1915 udowodnił swoje pierwsze ważne twierdzenie:

Każdy nieprzeliczalny zbiór borelowski na prostej zawiera podzbiór doskonały.

W tym samym roku doktoryzował się (jego promotorami byli Dimitri Jegorow i Nikołaj Łuzin).

W 1920/21 pracował na uniwersytecie w Smoleńsku, a od 1921 na Uniwersytecie Moskiewskim. W latach 1923-1932 każde lato spędzał na Uniwersytecie w Getyndze współpracując z Davidem Hilbertem, Heinzem Hopfem i Emmy Noether.

Został odznaczony m.in. sześciokrotnie Orderem Lenina, Orderem Rewolucji Październikowej i Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]