Paweł Golec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paweł Golec
Pawel Golec (1).jpg
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1975
Żywiec
Instrument puzon
Zawód muzyk
Powiązania Łukasz Golec
Zespół
Alchemik Acoustic Jazz Sextet
Golec uOrkiestra
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Paweł Golec (ur. 19 lutego 1975 w Żywcu) - polski muzyk popowy i jazzowy, członek Akademii Fonograficznej w ramach ZPAV[1], jeden z liderów grupy muzycznej Golec uOrkiestra.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Milówki w Beskidzie Żywieckim. Jego ojciec Stefan grał na klarnecie w orkiestrze Milowieckiej, matka Irena śpiewała w chórze i tańczyła w zespole folklorystycznym. W 1989 Paweł zdał egzaminy do Państwowej Szkoły Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Bielsku Białej i rozpoczął naukę gry na puzonie w klasie prof. Zdzisława Stolarczyka, którą kontynuował w Akademii Muzycznej w Katowicach w Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w klasie mgr Bronisława Dużego, gdzie na pierwszym roku studiów wraz z Grzegorzem Piotrkowskim, Marcinem Maseckim, Marcinem Murawskim, Robertem Lutym i swoim bratem Łukaszem założył zespół Alchemik Acoustic Jazz Sextet zdobywając wiele prestiżowych nagród nie tylko w kraju, ale i w Europie. Niezależnie od pracy z zespołem Paweł był jednocześnie muzykiem sesyjnym współpracując z takimi gwiazdami jak Mietek Szcześniak, Kayah, Paweł Kukiz, Freedom Nation, Jarosław Śmietana, Robert Amirian, Norbi, Katarzyna Groniec czy Andrzej Krzywy. Wraz z bratem-bliźniakiem Łukaszem są członkami powstałej w 1998 grupy muzycznej Golec uOrkiestra. Grupa nagrała 9 albumów i 13 singli. Paweł gra na puzonie, komponuje, pisze teksty a także śpiewa.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Golec uOrkiestra, w sekcji Dyskografia.

Nagrody muzyczne[edytuj | edytuj kod]

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Od 2001 roku w związku małżeńskim z Katarzyną Kułaczewską[4] z którą ma dwie córki: Majka (ur. 2003), Anna (ur. 2013)[5].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]