Paweł Huelle
| Paweł Huelle | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 10 września 1957 Gdańsk |
| Zawód | pisarz |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 Paweł Huelle w Wikicytatach |
|
Paweł Huelle (ur. 10 września 1957 w Gdańsku) – polski pisarz.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Wykładał filozofię na gdańskiej Akademii Medycznej.
Jako gdańszczanin z urodzenia, większość swej twórczości poświęca rodzinnemu miastu i sprawom z nim związanym. W latach 80. związany był z prasą konspiracyjną. W latach 1994–1999 był dyrektorem Ośrodka Gdańskiego Telewizji Polskiej.
Zasiadał w konwencie Ruchu Stu[1].
Rozgłos w kraju i za granicą przyniosła mu debiutancka powieść Weiser Dawidek (1987)[2], zekranizowana przez Wojciecha Marczewskiego w 2000[3].
Huelle uhonorowany został wieloma prestiżowymi nagrodami. W 1997[4] oraz 2008[4][5] nominowany był do Literackiej Nagrody NIKE. Jest laureatem Paszportu Polityki[2].
Mąż malarki Idy Łotockiej-Huelle[6].
[edytuj] Paweł Huelle a ks. Jankowski
12 września 2005 przegrał trwający 8 miesięcy w Sądzie Okręgowym w Gdańsku proces o naruszenie dóbr osobistych, jaki pisarzowi wytoczył ks. prałat Henryk Jankowski[potrzebne źródło].
Zdaniem duchownego, Huelle naruszył jego dobra osobiste twierdząc, że prałat przemawia jak "gauleiter, gensek, a nie jak kapłan"[7], "jest mutacją polskiego endeka z moczarowską, komunistyczną fobią plucia na obcego: Żyda, pedała, euroentuzjastę. To chory człowiek, nieszczęśliwy i potłuczony, który polskość wymieniłby w każdej chwili na dowolny paszport: volksdeutscha, Irakijczyka czy Rosjanina – gdyby szły za tym piękne szaty, nowe limuzyny, tytuły, ordery"[7]. Sąd nakazał pisarzowi zamieszczenie na własny koszt w "Rzeczpospolitej" oświadczenia następującej treści: "W związku z zamieszczeniem w dniu 22 maja 2004 r. artykułu mojego autorstwa pt. Zrozumieć diabła dot. osoby oraz działalności ks. Henryka Jankowskiego proboszcza Bazyliki św. Brygidy w Gdańsku pragnę przeprosić ks. Henryka Jankowskiego za użyte w nim sformułowania i określenia obrażające jego osobę".
Pisarz się odwołał i wygrał apelację[potrzebne źródło]. Ostatecznie Huelle nie musiał nikogo przepraszać ani wpłacać pieniędzy katolickiej organizacji charytatywnej Caritas. Sąd obciążył kosztami postępowania ks. Jankowskiego i nakazał prałatowi zwrócić Pawłowi Huelle 1000 zł kosztów, które pisarz poniósł w związku z procesem.
Po procesie pisarz postanowił na stałe opuścić Gdańsk i osiedlić się w Lublinie[potrzebne źródło].
[edytuj] Twórczość
Huelle jest autorem następujących książek[8][9]:
- Ze snu lęku (1982 – niewydana)
- Weiser Dawidek (1987)
- Opowiadania na czas przeprowadzki (1991)
- Wiersze (1994)
- Pierwsza miłość i inne opowiadania (1996)
- Inne historie (1999)
- Mercedes-Benz. Z listów do Hrabala (2001)
- Byłem samotny i szczęśliwy (2002)
- Castorp (2004)
- Ostatnia Wieczerza (2007)
- Opowieści chłodnego morza (2008)
Paweł Huelle jest również współautorem scenariuszów do filmów[10]:
- Wróżby kumaka (2005)
- NZS. Tak się zaczęło... (2005)
- O dwóch takich, co nic nie ukradli (1999)
[edytuj] Adaptacje teatralne i filmowe
Na twórczości Huelle kilkukrotnie opierano spektakle teatralne[2]. Zekranizowano również jeden z jego utworów.
- film
- Weiser (2000) (reż. Wojciech Marczewski)[3]
- Teatr Telewizji
- Stół (2000)
- Srebrny deszcz (2000)
- Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie
- Kąpielisko ostrów (2001) (reż. Krzysztof Babicki)
Przypisy
- ↑ Podstawowe informacje na temat Ruchu 100. ruch100.org.pl. [dostęp 2011-12-30].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Paszporty Polityki. polityka.pl, 2009-11-03. [dostęp 2011-04-22].
- ↑ 3,0 3,1 Weiser (2000). filmweb.pl. [dostęp 2011-04-22].
- ↑ 4,0 4,1 Ernest Kacperski: Paweł Huelle. literatura.polska.pl. [dostęp 2011-04-22].
- ↑ Nominacje do Nike 2008. miastoksiazek.blox.pl, 2008-05-16. [dostęp 2011-04-22].
- ↑ Grzegorz Szaro: Paweł Huelle w sądzie za zakłócanie ciszy nocnej. gazeta.pl, 2006-06-15. [dostęp 2011-12-30].
- ↑ 7,0 7,1 Piotr Semka: Wódz z bastionu św. Brygidy. rp.pl, 13-07-2010. [dostęp 2011-04-22].
- ↑ Nota biograficzna na stronie Internetowego Imperium Książki. [dostęp 2011-04-22].
- ↑ Huelle Paweł. biblionetka.pl. [dostęp 2011-04-22].
- ↑ Paweł Huelle. filmweb.pl. [dostęp 2011-04-22].
