Paweł Klecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł Klecki

Paweł Klecki (ur. 21 marca 1900 w Łodzi, zm. 5 marca 1973 w Liverpoolu)[1] – polsko-szwajcarski dyrygent i kompozytor żydowskiego pochodzenia.

Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 9 lat. W wieku 15 lat występował na otwarciu Filharmonii Łódzkiej. W czasie I wojny światowej walczył na froncie. W latach 1915-19 grał w Łądzkiej Orkiestrze Symfonicznej. Po wojnie w 1919 r. rozpoczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim, jednocześnie studiując kompozycję u Jules'a de Wertheima i dyrygenturę u Emila Młynarskiego. Wziął udział w wojnie polsko-radzieckiej w latach 1920-1921. Studia muzyczne kontynuował od 1921 r. w Berlinie. Początkowo chciał poświęcić się kompozycji. Napiał ok. 30 utworów, w tym trzy symfonie, dwa koncerty (skrzypcowy, fortepianowy). Utwory te były wykonywane, lecz poświęcił się głównie dyrygenturze[2]. Od 1925 r. dyrygował Berlińską Orkiestrą Filharmoniczną i innymi orkiestarmi niemieckimi. W 1933 r. wyemigrował z Niemiec, początkowo do Włoch, w 1936 r. do ZSRR, a ostatecznie do Szwajcarii. Od 1954 r. dyrektor Liverpoolskiej Orkiestry Filharmonicznej, w latach 1958-1961 dyrygent Dallas Symphony Orchestra, a w latach 1966-1970 dyrektor generalny Orchestre de la Suisse Romande.

Przypisy

  1. Biogram na stronie Allmusic
  2. Marian Fuks Muzyka ocalona. Warszawa 1989, s. 204-207.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]