Paweł Kołodziej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Paweł Kołodziej
Pseudonim Harnaś[1]
Data i miejsce urodzenia 24 września 1980
Krynica-Zdrój
Obywatelstwo Polska Polska
Wzrost 193 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa juniorciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 33
Zwycięstwa 33
Przez nokauty 18
Porażki 0
Remisy 0
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 23.11.2013.

Paweł Kołodziej (ur. 24 września 1980[2][a] w Krynicy-Zdroju) – polski bokser wagi juniorciężkiej.

Kariera kick-bokserska[edytuj | edytuj kod]

Paweł Kołodziej od dzieciństwa wiązał swoją przyszłość ze sportem. W Krynicy-Zdroju początkowo trenował taekwondo, jednak po kilku tygodniach zmienił tę dyscyplinę na kick-boxing. Jako reprezentant klubu Athletics Poznań zdobył złoty medal w Węgrowie na młodzieżowych mistrzostwach Polski. Jako senior zdobył czterokrotnie Puchar Polski oraz mistrzostwo Polski w formule full contact[3].

Kariera bokserska[edytuj | edytuj kod]

25 września 2004 roku zadebiutował na zawodowym ringu. Po 4-rundowym pojedynku pokonał na punkty jednogłośną decyzją sędziów Słowaka Sylvestra Petrovica.

1 lipca 2006 roku zdobył tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBC, nokautując w 6 rundzie Węgra Adriana Rajkaia[4].

24 lutego 2007 roku po raz pierwszy obronił młodzieżowy pas WBC, wygrywając na punkty jednogłośną decyzją sędziów Gruzina Armena Aziziana[5].

9 lutego 2008 roku wygrał przez nokaut w 7 rundzie z Węgrem Laszlo Hubertem; w ten sposób obronił po raz drugi tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBC[6].

20 czerwca 2009 roku zdobył pas mistrza świata federacji IBC w kategorii junior ciężkiej. W dwunastorundowej walce o wakujący tytuł pokonał na punkty (118:111, 118:110, 118:110) Czecha Romana Kracika.

18 grudnia 2009 roku obronił pas mistrza świata federacji IBC w kategorii junior ciężkiej, pokonując przez TKO w 6 rundzie Amerykanina Roba Callowaya[7].

20 marca 2010 roku, w swojej 25 walce na zawodowym ringu, Kołodziej zdobył pas mistrza świata federacji WBF, zwyciężając w 3 rundzie przez TKO Anglika Marka Krence'a[8][9].

12 czerwca 2010 roku po raz pierwszy obronił tytuł mistrza świata federacji WBF, zwyciężając przez techniczny nokaut Kameruńczyka z francuskim paszportem Parfaita Amougui Amougou. Walka odbyła się w rodzinnym mieście boksera - Krynicy-Zdroju[10][11].

20 listopada 2010 Paweł Kołodziej pokonał przez nokaut, w 3 rundzie Johna McClaina, zdobywając tymczasowy tytuł Mistrza Państw Bałtyckich federacji WBC[12][13] .

5 marca 2011 Kołodziej zmierzył się z Felixem Corą Jr. o pasy WBA International i WBC Baltic. Po 12-rundowym pojedynku jednogłośnie na punkty zwyciężył Polak, stosunkiem punktów 116:112 i dwukrotnie 118:110[14].

12 listopada 2011 Paweł Kołodziej obronił pas WBA International, pokonując w 2 rundzie przez poddanie rywala Mauro Adriana Ordialesa[15].

17 marca 2012 Kołodziej pokonał jednogłośnie na punkty Giuliana Ilie, stosunkiem punktów 120:107, 118:110 i 117:110. Stawką pojedynku był interkontynentalny pas IBF. Walka była także oficjalnym eliminatorem o drugie miejsce w rankingu federacji IBF, kategorii junior ciężkiej[16].

20 kwietnia 2013 Paweł Kołodziej po ponad 13-miesięcznej przerwie spowodowanej kontuzją, pokonał jednogłośnie na punkty po 8 rundach (80:71, 80:71 i 80:68), Richarda Halla[17].

15 czerwca 2013 w 8-rundowym pojedynku w bydgoskiej hali podczas gali "Wojak Boxing Night", pokonał jednogłośnie na punkty Argentyńczyka Cesara Crenza (20-7, 14 KO)[18].

23 listopada 2013 podczas gali "Wojak Boxing Night" w Jastrzębiu Zdroju. Kołodziej zmierzył się z urodzonym w Nigerii reprezentantem Niemiec Prince Anthony Ikeji (14-8-1, 10 KO), pokonując go przez techniczny nokaut w siódmej rudzie[19].

1 lutego 2014 na gali boksu w Monte Carlo, której głównym wydarzeniem będzie walka Giennadija Gołowkina z Osumanu Adamą w obronie pasa WBA kategorii średniej. Zaplanowano pojedynek Polaka z reprezentantem Demokratycznej Republiki Konga Ilungą Makabu (15-1, 14 KO) o tymczasowy pas WBA.

Uwagi

  1. Przez pewien czas jako rok urodzin Pawła Kołodzieja podawany był też 1984;

Przypisy

  1. kolodziej&lista= 1 Paweł Kołodziej. W: www.knockout.pl [on-line]. [dostęp 2010-06-12].
  2. boxer: Pawel Kolodziej. boxrec.org. [dostęp 2010-06-29].
  3. kolodziejpawel.com: Paweł Kołodziej - Profil (pol.). [dostęp 15 lutego 2011].
  4. Kołodziej vs. Rajkai. W: www.boxrec.com [on-line]. [dostęp 2010-06-12].
  5. Kołodziej vs. Azizian. W: www.boxrec.com [on-line]. [dostęp 2010-06-12].
  6. Kołodziej vs. Hubert. W: www.boxrec.com [on-line]. [dostęp 2010-06-12].
  7. Kołodziej vs. Calloway. W: www.boxrec.com [on-line]. [dostęp 2010-06-12].
  8. Marcin Łądka: Efektowny i efektywny Kołodziej. W: www.bokser.org [on-line]. [dostęp 2010-06-12].
  9. Kołodziej vs. Krence. W: www.boxrec.com [on-line]. [dostęp 2010-06-12].
  10. Paweł Kołodziej pokonał Francuza i obronił pas WBF. W: www.ringpolska.pl [on-line]. [dostęp 2010-06-13].
  11. Kołodziej lepszy po dramatycznym boju. W: www.bokser.org [on-line]. [dostęp 2010-06-13].
  12. Gładkie zwycięstwo Kołodzieja (pol.). bokser.org, 20.11.2010. [dostęp 2010-11-21].
  13. Kolodziej vs. McClain (ang.). boxrec.com, 20.11.2010. [dostęp 2010-11-21].
  14. Zdany test Kołodzieja (pol.). bokser.org, 06.03.2011. [dostęp 2011-03-06].
  15. Kołodziej w gazie (pol.). bokser.org, 13.11.2011. [dostęp 2011-11-13].
  16. bokser.org: Zwycięstwo Kołodzieja (pol.). [dostęp 17 marca 2012].
  17. bokser.org: Kołodziej nie dał szans Hallowi (pol.). [dostęp 20 kwietnia 2013].
  18. wp.pl: Paweł Kołodziej pokonał Cesara Crenza (pol.). [dostęp 11 listopada 2013].
  19. Kołodziej liczony, ale zwycięski (pol.). bokser.org. [dostęp 24 listopada 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]