Paweł Mykietyn
| Paweł Mykietyn | |
| Data i miejsce urodzenia | 20 maja 1971 Oława |
| Zawód | kompozytor klarnecista |
| Odznaczenia | |
Paweł Mykietyn (ur. 20 maja 1971 w Oławie) – polski kompozytor i klarnecista. Studia kompozytorskie w klasie prof. Włodzimierza Kotońskiego na Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie ukończył w 1996 roku.
Paweł Mykietyn jest jednym z najbardziej cenionych kompozytorów młodszego pokolenia w Polsce. Komponuje także muzykę dla teatru, współpracując z takimi reżyserami jak Krzysztof Warlikowski czy Grzegorz Jarzyna. Jest też twórcą muzyki filmowej, między innymi do filmu Solidarność, Solidarność..., Ono, 33 sceny z życia Małgorzaty Szumowskiej, Tatarak Andrzeja Wajdy czy Essential Killing Jerzego Skolimowskiego. Otrzymał dwie Polskie Nagrody Filmowe (na cztery nominacje) oraz cztery nagrody na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za najlepszą muzykę[1].
W czerwcu 2008 roku za swoją II Symfonię otrzymał jako pierwszy Nagrodę Mediów Publicznych Opus w dziedzinie muzyki poważnej. Jury jednogłośnie wyłoniło zwycięzcę, określając kompozycję Mykietyna jako dzieło będące godną kontynuacją dzieł Witolda Lutosławskiego i otwierające polską muzykę na XXI w. W tym samym roku, na festiwalu Wratislavia Cantans odbyła się premiera "Pasji według św. Marka". Jego kolejnym dziełem będzie opera, zamówiona przez Operę Wrocławską - druga już w dorobku tego kompozytora; pierwszą był "Ignorant i szaleniec" którego premiera odbyła się w 2001 roku w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej.
Od 2008 roku jest dyrektorem muzycznym Nowego Teatru w Warszawie.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[2].
[edytuj] Ważniejsze kompozycje
- ...Choć doleciał Dedal..., trio na fortepian, klarnet i wiolonczelę (1990)
- La strada na trzy instrumenty (1991)
- Cztery preludia na fortepian (1992)
- U Radka na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1993)
- 3 for 13 dla 13 wykonawców (1994)
- Sonatina für Alina na saksofon altowy i taśmę (1994)
- Eine kleine Herbstmusik na 11 instrumentów (1995)
- Epifora na fortepian i taśmę (1996)
- Koncert na fortepian i orkiestrę (1996)
- ...Na temat własny na zespół kameralny (1997)
- Four for four na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1997)
- Koncert na wiolonczelę i orkiestrę (1998)
- Kwartet smyczkowy (1998)
- Commencement de siècle na zespół kameralny i live electronics (1999)
- Before «Four for four» na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1999)
- Koncert na skrzypce i orkiestrę (1999)
- Sonety Shakespeare’a na sopran męski i fortepian (2000)
- Ignorant i szaleniec, opera kameralna (2001)
- Ładnienie (2004)
- II Kwartet smyczkowy (2006)
- II Symfonia (2007)
- Pasja według św. Marka na orkiestrę, sopran, chór i recytatora (2008).
- Vivo XXX (2010)
- III Symfonia na alt i orkiestrę (2011)
Przypisy
- ↑ Paweł Mykietyn – Nagrody. filmweb.pl. [dostęp 2011-12-01].
- ↑ Prezydent odznaczył ludzi kultury. prezydent.pl, 17 stycznia 2011. [dostęp 3 marca 2011].