Paweł Mykietyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paweł Mykietyn
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1971
Oława
Zawód kompozytor
klarnecista
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Paweł Mykietyn (ur. 20 maja 1971 w Oławie) – polski kompozytor i klarnecista.

Studia kompozytorskie w klasie prof. Włodzimierza Kotońskiego w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie ukończył w 1996 roku.

Komponuje muzykę dla teatru, współpracując z takimi reżyserami jak Krzysztof Warlikowski czy Grzegorz Jarzyna. Jest też twórcą muzyki filmowej, między innymi do filmu Solidarność, Solidarność..., Ono, 33 sceny z życia Małgorzaty Szumowskiej, Tatarak (film) Andrzeja Wajdy czy Essential Killing Jerzego Skolimowskiego. Otrzymał dwie Polskie Nagrody Filmowe (na cztery nominacje) oraz cztery nagrody na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za najlepszą muzykę[1].

W czerwcu 2008 roku za swoją II Symfonię otrzymał jako pierwszy Nagrodę Mediów Publicznych Opus w dziedzinie muzyki poważnej. Jury jednogłośnie wyłoniło zwycięzcę, określając kompozycję Mykietyna jako dzieło będące godną kontynuacją dzieł Witolda Lutosławskiego i otwierające polską muzykę na XXI w. W tym samym roku, na festiwalu Wratislavia Cantans odbyła się premiera "Pasji według św. Marka". Jego kolejnym dziełem będzie opera, zamówiona przez Operę Wrocławską - druga już w dorobku tego kompozytora; pierwszą był "Ignorant i szaleniec" którego premiera odbyła się w 2001 roku w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej.

Od 2008 roku jest dyrektorem muzycznym Nowego Teatru w Warszawie.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[2].

W 2012 roku otrzymał nagrodę Prix France Musique Sacem 2012 za muzykę do filmu Essential Killing Jerzego Skolimowskiego[3].

Ważniejsze kompozycje[edytuj | edytuj kod]

  • ...Choć doleciał Dedal..., trio na fortepian, klarnet i wiolonczelę (1990)
  • La strada na trzy instrumenty (1991)
  • Cztery preludia na fortepian (1992)
  • U Radka na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1993)
  • 3 for 13 dla 13 wykonawców (1994)
  • Sonatina für Alina na saksofon altowy i taśmę (1994)
  • Eine kleine Herbstmusik na 11 instrumentów (1995)
  • Epifora na fortepian i taśmę (1996)
  • Koncert na fortepian i orkiestrę (1996)
  • ...Na temat własny na zespół kameralny (1997)
  • Four for four na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1997)
  • Koncert na wiolonczelę i orkiestrę (1998)
  • Kwartet smyczkowy (1998)
  • Commencement de siècle na zespół kameralny i live electronics (1999)
  • Before «Four for four» na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1999)
  • Koncert na skrzypce i orkiestrę (1999)
  • Sonety Shakespeare’a na sopran męski i fortepian (2000)
  • Ignorant i szaleniec, opera kameralna (2001)
  • Ładnienie (2004)
  • II Kwartet smyczkowy (2006)
  • II Symfonia (2007)
  • Pasja według św. Marka na orkiestrę, sopran, chór i recytatora (2008).
  • Vivo XXX (2010)
  • III Symfonia na alt i orkiestrę (2011)
  • Król Lear musical w 2 aktach (2012)

Przypisy

  1. Paweł Mykietyn – Nagrody. filmweb.pl. [dostęp 2011-12-01].
  2. Prezydent odznaczył ludzi kultury. prezydent.pl, 17 stycznia 2011. [dostęp 3 marca 2011].
  3. [1=&przedm=2759891 Nagroda dla Pawła Mykietyna]. pwm.com.pl, 12 listopada 2012. [dostęp 19 listopada 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]