Paweł Papke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł Papke
Paweł Papke.jpg
Data i miejsce urodzenia 13 lutego 1977
Starogard Gdański, Polska
Wzrost 196 cm
Pozycja atakujący
Zasięg w ataku 348 cm
Zasięg w bloku 338 cm
Kariera
Reprezentacja Polska (1996–2003)
Kluby
Lata Klub
1996–2003
2003–2007
2007–2010
Mostostal Azoty Kędzierzyn-Koźle
AZS Olsztyn
Resovia Rzeszów

{{{medale}}}

Wikicytaty Paweł Papke w Wikicytatach

Paweł Papke (ur. 13 lutego 1977 w Starogardzie Gdańskim) – polski siatkarz, wielokrotny reprezentant Polski w piłce siatkowej mężczyzn. Poseł na Sejm RP VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalną karierę sportową rozpoczął w Międzyszkolnym Klubie Sportowym przy MDK w Warszawie pod kierunkiem trenerów Krzysztofa Zimnickiego i Wojciecha Góry. W 1996 trener Ireneusz Mazur powołał go do kadry na mistrzostwa Europy juniorów w Izraelu. W tym samym roku podpisał kontrakt z pierwszoligowym Mostostalem Kędzierzyn-Koźle, wraz z którym zdobył pięć tytułów mistrzowskich, dwukrotnie wywalczył wicemistrzostwo kraju i trzykrotnie zdobył Puchar Polski. W tym okresie ponadto wywalczył w 2000 trzecie miejsce w Pucharze Konfederacji, grał w Final Four w Opolu, a w 2003 w Mediolanie zdobył brązowy medal w Lidze Mistrzów. Po siedmiu latach gry przeniósł się do PZU AZS Olsztyn, w barwach którego wywalczył kolejne cztery medale mistrzostw krajowych (dwa srebrne i dwa brązowe). Tam też podjął studia z zakresu stosunków międzynarodowych na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. W 2007 podpisał trzyletni kontrakt z ASSECO Resovią Rzeszów. W jej barwach zdobył kolejny medal Mistrzostw Polski. W kadrze rozegrał 149 meczów (w latach 1996–2003)[1], w tym 59 w Lidze Światowej (w latach 1998–2002).

W 2010 zakończył swoją karierę sportową. Zamieszkał w Olsztynie, gdzie we wrześniu 2010 założył szkółkę siatkarską dla młodzików pod nazwą Papke-Volley. W październiku tego samego roku podjął studia magisterskie uzupełniające na kierunku pedagogika promocji zdrowia na Olsztyńskiej Szkole Wyższej im. Józefa Rusieckiego.

W wyborach samorządowych w 2010 uzyskał mandat radnego Rady Miasta Olsztyna z listy Platformy Obywatelskiej[2], zaś w wyborach parlamentarnych w 2011 został posłem na Sejm RP z listy tej samej partii[3]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 startował z listy PO w okręgu nr 3 (województwa podlaskie i warmińsko-mazurskie) i nie uzyskał mandatu posła, zdobywając 23 919 głosów[4].

Żonaty z Iwoną Oleś, ma syna Szymona.

Osiągnięcia sportowe[edytuj | edytuj kod]

Juniorskie
  • Mistrz Polski juniorów młodszych z MKS MDK Warszawa (1994)
  • Mistrz Polski juniorów z MKS MDK Warszawa (1996)
  • Mistrz Europy juniorów (1996)
  • Mistrz świata juniorów (1997)
Klubowe krajowe
  • Mistrz Polski z Mostostalem Kędzierzyn-Koźle (1998, 2000, 2001, 2002 i 2003)
  • Wicemistrz Polski z Mostostalem Kędzierzyn-Koźle (1997 i 1999)
  • Wicemistrz Polski z PZU AZS Olsztyn (2004 i 2005)
  • Wicemistrz Polski z Asseco Resovią Rzeszów (2009)
  • Trzecie miejsce w Mistrzostwach Polski z PZU AZS Olsztyn (2006 i 2007)
  • Trzecie miejsce w Mistrzostwach Polski z Asseco Resovią Rzeszów (2010)
  • Puchar Polski z Mostostalem Kędzierzyn-Koźle (2000, 2001 i 2002)
  • Drugie miejsce w Pucharze Polski z Asseco Resovią Rzeszów (2010)
Klubowe międzynarodowe
  • 3. miejsca w Final Four Pucharu CEV z Mostostalem Kędzierzyn-Koźle (2000)
  • 3. miejsce w Final Four Ligi Mistrzów z Mostostalem Kędzierzyn-Koźle (2003)
  • 4. miejsce w Final Four Ligi Mistrzów z Mostostalem Kędzierzyn-Koźle (2002)
  • 4. miejsce w Final Four Pucharu Challenge z Asseco Resovią Rzeszów (2008)

Przypisy

  1. Reprezentanci Polski. pzps.pl. [dostęp 2 kwietnia 2013].
  2. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 17 maja 2011].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 11 października 2011].
  4. Wyniki głosowania na listę komitetu w okręgu wyborczym. pe2014.pkw.gov.pl. [dostęp 3 czerwca 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]