Paweł Waloszek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Paweł Waloszek (ur. 28 kwietnia 1938 w Świętochłowicach) – polski żużlowiec.

Swoją karierę sportową rozpoczął w wieku 16 lat w klubie Śląsk Świętochłowice, z którym zdobył trzykrotnie wicemistrzostwo Polski (1969, 1970, 1973). W latach 1956–1977 był członkiem kadry narodowej.

Największy sukces w karierze odniósł w 1970 r. we Wrocławiu, zdobywając tytuł indywidualnego wicemistrza świata. W 1962 r. w Slanach zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw świata.

Trzykrotnie zdobył medale indywidualnych mistrzostw Polski: dwa srebrne (1969, 1972) oraz brązowy (1975). W 1968 r. zajął I miejsce w rozgrywkach o "Złoty Kask".

Od października 2014 r. nazwisko Pawła Waloszka nosi stadion "Skałka" w Świętochłowicach[1].

Starty w lidze[edytuj | edytuj kod]

Starty w lidze polskiej

Starty w lidze brytyjskiej

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe Mistrzostwa Świata

do uzupełnienia

Indywidualne Mistrzostwa Polski
1969 - 2 miejsce 1972 - 2 miejsce 1975 - 3 miejsce

Złoty Kask
1962 - 4 miejsce 1963 - 4 miejsce 1965 - 4 miejsce 1966 - 2 miejsce 1968 - 1 miejsce 1970 - 2 miejsce

Inne ważniejsze turnieje[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy zawodnik pierwszej ligi w Polsce w sezonie 1966 w kilku kategoriach[2][3]:

Zdobyte punkty bez bonusów - 143

Średnia meczowa - 11,000 (143pkt w 13 meczach)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]