Paweł Zalewski

Paweł Zalewski
Data i miejsce urodzenia	25 września 1964 Warszawa
Poseł do PE VII kadencji
Przynależność polityczna	Platforma Obywatelska
Okres urzędowania	od 14 lipca 2009
Odznaczenia

Paweł Ksawery Zalewski (ur. 25 września 1964 w Warszawie) – polski polityk, historyk, przedsiębiorca, poseł na Sejm I, V i VI kadencji, od 2009 poseł do Parlamentu Europejskiego.

Życiorys

W 1990 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego ze specjalnością edytorską.

W latach 80. prowadził opozycyjną działalność wydawniczą. Należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W 1989 uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole ds. szkolnictwa wyższego. W latach 1989–1991 był doradcą ministra edukacji narodowej. W 1991 został posłem z listy Unii Demokratycznej. Zasiadał w radzie regionalnej tej partii, a także w radzie politycznej Frakcji Prawicy Demokratycznej wewnątrz ugrupowania. Od 1992 należał do Partii Konserwatywnej, z której wystąpił w 1993, współtworząc Koalicję Konserwatywną (wspólnie z Kazimierzem Michałem Ujazdowskim). W 1999 został wiceszefem rady politycznej Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, z którego odszedł do Przymierza Prawicy. Od 2002 był członkiem zarządu głównego PiS. 11 maja 2007 rada polityczna wybrała go na wiceprezesa tej partii.

W latach 1991–1996 pracował na stanowisku starszego asystenta w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. W 1996 podjął pracę jako managing partner w międzynarodowej firmie doradztwa personalnego. Od 2002 do 2003 zasiadał w zarządzie województwa mazowieckiego. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 bez powodzenia kandydował z pierwszego miejsca listy PiS w okręgu łódzkim. W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany posłem z listy PiS w okręgu sieradzkim. W Sejmie V kadencji przewodniczył Komisji Spraw Zagranicznych.

W 2007 tygodnik "Polityka" uznał go za najlepszego posła sezonu parlamentarnego 2006/2007.

W lipcu tego samego roku prezes PiS Jarosław Kaczyński zawiesił Pawła Zalewskiego w prawach członka partii, motywując to nielojalnością wobec partii, rządu i prezydenta. Zarzuty wobec niego związane były z krytycznymi uwagami, jakie padły w wywiadzie radiowym 3 lipca 2007 pod adresem minister spraw zagranicznych Anny Fotygi, dotyczące posiedzenia sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych z 28 czerwca, na którym Anna Fotyga relacjonowała przebieg i ustalenia szczytu UE w Brukseli z 23 czerwca. W październiku 2007 postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone, a on sam powrócił na stanowisko wiceprezesa partii.

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując 35 524 głosy. Wkrótce wraz z dwoma innymi wiceprezesami partii (Ludwikiem Dornem i Kazimierzem Michałem Ujazdowskim) ustąpił z zajmowanego stanowiska. 16 listopada 2007 wszyscy trzej, decyzją prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego, zostali zawieszeni w prawach członków partii. 12 grudnia tego samego roku wraz z Kazimierzem Ujazdowskim zrezygnował z członkostwa w PiS. W 2008 był wśród założycieli stowarzyszenia Mazowsze XXI i publicystów portalu "Polska XXI", jednak nie zaangażował się w działalność ogólnopolskiego Ruchu Obywatelskiego "Polska XXI" i nie przystąpił do jego koła w Sejmie, pozostając posłem niezrzeszonym.

W 2009 został kandydatem Platformy Obywatelskiej w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu warszawskim. W maju tego samego roku przystąpił do klubu parlamentarnego PO, a następnie został członkiem partii. Uzyskując 51 529 głosów, zdobył mandat deputowanego do PE. W PE przystąpił do grupy chadeckiej, wybrano go też na wiceprzewodniczącego Komisji Handlu Międzynarodowego.

Odznaczenia

• W 2006 władze Republiki Włoskiej przyznały mu Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej.
• W 2007 władze Republiki Francuskiej przyznały mu Kawalera Narodowego Orderu Legii Honorowej.

Źródła

• Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 10 grudnia 2011].
• Strona sejmowa posła VI kadencji. [dostęp 6 lipca 2010].

Linki zewnętrzne

• Paweł Zalewski – strona prywatna. [dostęp 6 lipca 2010].