Paweł Zalewski
| Paweł Zalewski | |
| Data i miejsce urodzenia | 25 września 1964 Warszawa |
| Poseł do PE VII kadencji | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 14 lipca 2009 do 30 czerwca 2014 |
| Odznaczenia | |
Paweł Ksawery Zalewski (ur. 25 września 1964 w Warszawie) – polski polityk, historyk, przedsiębiorca, poseł na Sejm I, V i VI kadencji, poseł do Parlamentu Europejskiego VII kadencji.
Życiorys[edytuj | edytuj kod]
W 1990 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego ze specjalnością edytorską.
W latach 80. prowadził opozycyjną działalność wydawniczą. Należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W 1989 uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole ds. szkolnictwa wyższego. W latach 1989–1991 był doradcą ministra edukacji narodowej. W 1991 został posłem z listy Unii Demokratycznej. Zasiadał w radzie regionalnej tej partii, a także w radzie politycznej Frakcji Prawicy Demokratycznej wewnątrz ugrupowania. Od 1992 należał do Partii Konserwatywnej, z której wystąpił w 1993, współtworząc Koalicję Konserwatywną (wspólnie z Kazimierzem Michałem Ujazdowskim). W 1999 został wiceszefem rady politycznej Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, z którego odszedł do Przymierza Prawicy. Od 2002 był członkiem zarządu głównego PiS. 11 maja 2007 rada polityczna wybrała go na wiceprezesa tej partii.
W latach 1991–1996 pracował na stanowisku starszego asystenta w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. W 1996 podjął pracę jako managing partner w międzynarodowej firmie doradztwa personalnego. Od 2002 do 2003 zasiadał w zarządzie województwa mazowieckiego. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 bez powodzenia kandydował z pierwszego miejsca listy PiS w okręgu łódzkim. W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany posłem z listy PiS w okręgu sieradzkim. W Sejmie V kadencji przewodniczył Komisji Spraw Zagranicznych.
W 2007 tygodnik "Polityka" uznał go za najlepszego posła sezonu parlamentarnego 2006/2007[1].
W lipcu tego samego roku prezes PiS Jarosław Kaczyński zawiesił Pawła Zalewskiego w prawach członka partii, motywując to nielojalnością wobec partii, rządu i prezydenta[2]. Zarzuty wobec niego związane były z krytycznymi uwagami, jakie padły w wywiadzie radiowym 3 lipca 2007 pod adresem minister spraw zagranicznych Anny Fotygi, dotyczące posiedzenia sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych z 28 czerwca, na którym Anna Fotyga relacjonowała przebieg i ustalenia szczytu UE w Brukseli z 23 czerwca[3]. W październiku 2007 postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone, a on sam powrócił na stanowisko wiceprezesa partii.
W wyborach parlamentarnych w tym samym roku po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując 35 524 głosy. Wkrótce wraz z dwoma innymi wiceprezesami partii (Ludwikiem Dornem i Kazimierzem Michałem Ujazdowskim) ustąpił z zajmowanego stanowiska. 16 listopada 2007 wszyscy trzej, decyzją prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego, zostali zawieszeni w prawach członków partii. 12 grudnia tego samego roku wraz z Kazimierzem Ujazdowskim zrezygnował z członkostwa w PiS. W 2008 był wśród założycieli stowarzyszenia Mazowsze XXI[4] i publicystów portalu "Polska XXI", jednak nie zaangażował się w działalność ogólnopolskiego Ruchu Obywatelskiego "Polska XXI" i nie przystąpił do jego koła w Sejmie, pozostając posłem niezrzeszonym.
W 2009 został kandydatem Platformy Obywatelskiej w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu warszawskim. W maju tego samego roku przystąpił do klubu parlamentarnego PO, a następnie został członkiem partii. Uzyskując 51 529 głosów, zdobył mandat deputowanego do PE[5]. W PE przystąpił do grupy chadeckiej, wybrano go też na wiceprzewodniczącego Komisji Handlu Międzynarodowego. W lipcu 2011 zainicjował powołanie European Parliament-Ukraine LINK Group, skupiającą europosłów z różnych frakcji Parlamentu Europejskiego, której celem jest wspieranie procesu integracji Ukrainy z Unią Europejską[6]. W 2011 zajął 5. miejsce w rankingu na dziesięciu lobbystów Ukrainy na świecie, sporządzonym przez kijowski Instytut Polityki Światowej[7]. W styczniu 2013 decyzją ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego został mianowany współprzewodniczącym Polsko-Ukraińskiego Forum Partnerstwa[8]. W wyborach w 2014 nie uzyskał europarlamentarnej reelekcji.
Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]
- W 2006 władze Republiki Włoskiej przyznały mu Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej[9][10].
- W 2007 władze Republiki Francuskiej przyznały mu Kawalera Narodowego Orderu Legii Honorowej.
Przypisy
- ↑ Janina Paradowska: Parlamentarne to kulturalne. polityka.pl, 2 lipca 2007. [dostęp 6 lipca 2010].
- ↑ Prezydent: Moją znajomość z posłem Zalewskim uważam za zakończoną. gazeta.pl, 5 lipca 2007. [dostęp 6 lipca 2010].
- ↑ Stenogram posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych z 28 czerwca 2007. [dostęp 6 lipca 2010].
- ↑ Paweł Zalewski wśród założycieli Stowarzyszenia "Mazowsze XXI". money.pl, 4 lutego 2008. [dostęp 26 czerwca 2011].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 6 lipca 2010].
- ↑ Nowa unijna grupa wsparcia dla Ukrainy. pawelzalewski.eu, 5 maja 2011. [dostęp 2 kwietnia 2013].
- ↑ Kwaśniewski, Zalewski i Sikorski lobbują za Ukrainą. tvn24.pl, 1 grudnia 2011. [dostęp 2 kwietnia 2013].
- ↑ Polaków i Ukraińców rozmowy. eastbook.eu, 4 lutego 2013. [dostęp 2 kwietnia 2013].
- ↑ Prezydent zwleka z zagranicznymi orderami. wyborcza.pl, 5 listopada 2008. [dostęp 6 lipca 2010].
- ↑ Grande Ufficiale dell'Ordine della Stella della solidarietà italiana (wł.). quirinale.it, 17 października 2006. [dostęp 12 września 2010].
Bibliografia[edytuj | edytuj kod]
- Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 10 grudnia 2011].
- Strona sejmowa posła VI kadencji. [dostęp 6 lipca 2010].
Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]
- Paweł Zalewski – strona prywatna. [dostęp 6 lipca 2010].
|
|||||
- Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie zarządu województwa mazowieckiego
- Działacze Niezależnego Zrzeszenia Studentów
- Działacze opozycji w PRL
- Odznaczeni Orderem Gwiazdy Solidarności Włoskiej
- Polacy odznaczeni Legią Honorową
- Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego
- Politycy Koalicji Konserwatywnej
- Politycy Platformy Obywatelskiej
- Politycy Partii Konserwatywnej (Polska)
- Politycy Prawa i Sprawiedliwości
- Politycy Przymierza Prawicy
- Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego
- Politycy Unii Demokratycznej
- Posłowie z okręgu Sieradz
- Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona solidarnościowa)
- Wykładowcy Szkoły Głównej Handlowej
- Urodzeni w 1964