Paweł z Teb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Święty
Paweł z Teb
pierwszy pustelnik
święty mnich
Preti, Mattia - St. Paul the Hermit - c. 1656-1660.jpg
Św. Paweł z Teb, mal. Mattia Preti (ok. 1656-1660).
Data urodzenia 228
Teby
Data śmierci 341
Kościół / wyznanie katolicki, prawosławny, przedchalcedońskie
Wspomnienie 15 stycznia (kat.)
15/28 stycznia (praw.)
Atrybuty kruk, kruk z chlebem w dziobie, lew, przełamany chleb
Patron paulinów
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Paweł z Teb, cs. Prepodobnyj Pawieł Fiwiejskij (ur. ok. 228 w Tebach w Egipcie, zm. ok. 341) – pierwszy pustelnik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Jego żywot został spisany przez św. Hieronima w latach 374-379. Hieronim twierdził, że informacje o Pawle przekazali mu uczniowie św. Antoniego Wielkiego. Zdaniem D. J. Chitty'ego Pawła należy traktować jako postać fikcyjną[1].

Czasem mylony z innym świętym, egzorcystą o tym samym imieniu, żyjącym w tym samym czasie, którego żona była cudzołożnicą. Obaj byli związani ze św. Antonim Wielkim.

Święci: Antoni Wielki i Paweł z Teb, mal. Diego Velázquez, 1635, Muzeum del Prado, Madryt

Według legendy święty Paweł pochodził z bogatej rodziny. Wcześnie został osierocony i stał się właścicielem dużego spadku. Gdy miał ok. 20 lat, rozpoczęły się prześladowania chrześcijan za panowania Decjusza. Po dwóch latach prześladowania zakończyły się, ale Paweł pozostał na pustyni. Postanowił resztę życia spędzić w samotności na modlitwie. Mieszkał w jaskini, żywił się owocami, daktylami i chlebem, który przynosił mu kruk, a według niektórych przekazów ubranie miał z zrobione z palmowych liści. Gdy Paweł miał ponad sto lat, odwiedził go św. Antoni. Kruk, który zawsze przynosił świętemu Pawłowi połówkę chleba, tego dnia przyniósł cały. Gdy Paweł Eremita zmarł, Antoni pochował go na pustyni w dole wykopanym przez dwa lwy.

Jest patronem zakonu paulinów.

Wspomnienie liturgiczne św. Pawła w Kościele katolickim obchodzono niegdyś 10 stycznia (wg martyrologiów zachodnich), obecnie 15 stycznia.

Kościoły wschodnie, z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego, wspominają świętego mnicha (prepodobnyj) 15/28 stycznia[uwaga 1], tj. 28 stycznia wg kalendarza gregoriańskiego.

W ikonografii jest przedstawiany jako sędziwy starzec z długą brodą i łysiną. Ręce ma uniesione w modlitwie. Jego ubranie jest zrobione z liści palmowych, odsłania kolana i łokcie. Często przedstawiany jest z odwiedzającym go św. Antonim.

Jego atrybutami są: kruk, kruk z chlebem w dziobie, lew, przełamany chleb.

[edytuj] Zobacz też

Uwagi

Przypisy

  1. D. J. Chitty, A pustynia stała się miastem... Wprowadzenie do dziejów monastycyzmu w Egipcie i Palestynie pod panowaniem chrześcijańskim, Kraków 2008, ISBN 978-83-7354-191-7, s.37 i 388

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach