Pawi ogon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Właściwy ogon pawia stanowią prążkowane pióra, widoczne ku tyłowi od ozdobnego "ogona"
Ogon pawia w pełnej okazałości
Ogon pawia (forma albinotyczna)
Złożony ogon.

Pawi ogon w znaczeniu potocznym to ozdobne, wydłużone pióra pokryw nadogonowych pawia indyjskiego (Pavo cristatus) wykształcony poprzez skrajny przypadek doboru płciowego. Ściśle mówiąc okazałe pióra nie są ogonem, ale piórami pokryw nadogonowych, ogon właściwy jest dużo mniej reprezentacyjny. Pióra ogonowe znajdują się pod ozdobnymi pokrywami nadogonowymi, są brązowawe. Duży ogon pawia jest wyraźnym sygnałem dla samic jego gatunku, że właściciel ozdobnego ogona jest w dobrym zdrowiu, posiada dobre geny i w rezultacie potrafi sobie pozwolić na marnotrawstwo energii w postaci pięknego ogona.

Pawi ogon u ludzi[edytuj | edytuj kod]

W znaczeniu symbolicznym "pawi ogon" to przedmioty materialne, które starają się zdobyć mężczyźni w celu zwiększenia swojej atrakcyjności seksualnej. Klasycznym przykładem takiego "pawiego ogona" jest współcześnie rzadki, drogi, niepraktyczny supersamochód, sygnalizujący otoczeniu, że jego właściciel jest osobą o wysokim statusie materialnym i społecznym, skłonną do ryzyka.