Pawica grabówka
| Pawica grabówka | |
 Pawica grabówka (samiec) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | motyle |
| Rodzina | pawicowate |
| Rodzaj | Saturnia |
| Gatunek | pawica grabówka |
| Nazwa systematyczna | |
| Saturnia pavonia | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Synonimy | |
|
|
| Zasięg występowania | |
 Zasięg w Europie Zachodniej |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Pawica grabówka (Saturnia pavonia) – owad z rzędu motyli, należący do rodziny pawicowatych.Długość do 45 mm; skrzydła o rozpiętości 50–60 mm.
Owady dorosłe można spotkać w kwietniu i maju. Samice składają jaja na pędach roślin żywicielskich takich jak brzoza, olsza szara, wierzba, topola osika, poziomka, malina, wrzos czy śliwa tarnina. Gąsienice żerują w lipcu i sierpniu. Jako gąsienice są barwy czarnej, później stają się zielone z czarnymi poprzecznymi pasami, a w ostatnim stadium dodatkowo z żółtymi brodawkami, z których wyrastają kępki czarnych szczecinek. Na przełomie sierpnia i września następuje przepoczwarczenie w dużym gruszkowatym kokonie na roślinie żywicielskiej. W kwietniu następnego roku z poczwarek o charakterystycznym gruszkowatym kształcie wychodzą dorosłe owady. Część poczwarek zimuje dwukrotnie.
Dymorfizm płciowy
Bardzo silny. Samiec żółtobrązowy, samica szara. Oboje z brązowym rysunkiem i charakterystycznym okrągłym pawim oczkiem na każdym ze skrzydeł.
Typowymi biotopami tego motyla są lasy liściaste, mieszane, bory sosnowe i wrzosowiska.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Władysław Strojny, 1981, Nasze zwierzęta, Państwowe Wydawnictwa Rolnicze i Leśne, ISBN 83-09-00045-6.
- Wilfried Stichmann, Erich Kretzschmar (przekład z j. niemieckiego dr. Henryk Grabarczyk) 1996, Zwierzęta, Oficyna Wydawnicza Multico, ISBN 83-7073-435-9.
