Pawica gruszówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pawica gruszówka
Saturnia pyri
(Denis & Schiffermuller, 1775)
Pawica gruszówka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd motyle
Rodzina pawicowate
Rodzaj Saturnia
Gatunek pawica gruszówka
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg w Europie Zachodniej
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pawica gruszówka (Saturnia pyri) - owad z rzędu motyli, z rodziny pawicowatych (Saturnidae).

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Pawica gruszówka jest największym motylem Europy; długość jej przedniego skrzydła osiąga 5-7 cm. Na górnej powierzchni obu par skrzydeł znajduje się po jednym dużym "oczku" z czarnym środkiem i obrzeżeniem. Przez tylne i przednie skrzydła biegnie szeroka czarna wstęga ograniczona jasną opaską. Czułki są grzebykowate.

Środowisko, rozmieszczenie i gęstość zasiedlenia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek zasiedla zarośla, brzegi lasów, parki i zdziczałe sady. W Europie Południowej rozmieszczony jest dosyć regularnie; im dalej na północ tym miejsca jego występowania stają się coraz rzadsze. Najdalej wysunięty w tym kierunku fragment zasięgu gruszówki leży na terenie Dolnej Austrii, a wyspowe stanowiska odnotowano na Morawach, na Węgrzech, w południowych wlotach dolin alpejskich i w zachodniej Szwajcarii. Choć w niektórych latach gruszówka może być częsta, a nawet wyrządzać szkody w sadownictwie, na ogół jest gatunkiem rzadkim, a jej liczebność stale się zmniejsza.

Okres występowania[edytuj | edytuj kod]

Motyle latają w maju i czerwcu. Wykazują aktywność nocną (samce niekiedy także dzienną). Gąsienice występują od czerwca do sierpnia. Jak wszystkie larwy pawicowatych, posiadają na ciele liczne barwne brodawki; u gruszówki są one błękitne. Do przepoczwarczenia gąsienice budują gęsty, ciemny oprzęd o gruszkowatym kształcie.

Rośliny żywicielskie[edytuj | edytuj kod]

Gąsienice żerują na drzewach owocowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Carter David, Motyle, Wiedza i Życie, Warszawa 1993, ISBN 83-85231-90-0
  • Reichholf-Riehm H., Leksykon Przyrodniczy - motyle, Świat Książki, Warszawa 1996