Peñón de Alhucemas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Peñón de Alhucemas widziany z wybrzeża Maroka
Mapa hiszpańskich posiadłości w Afryce Północnej (bez Wysp Kanaryjskich)

Peñón de Alhucemas jest jednym z terytoriów Hiszpanii znajdujących się w Afryce Północnej. Stanowi integralną część Hiszpanii, choć nie wchodzi w skład żadnej z jej jednostek administracyjnych – podlega bezpośrednio ministerstwu obrony. Do Hiszpanii należy od 1559 roku.

Peñón de Alhucemas jest grupą trzech wysp. Największa Peñón de Alhucemas jest skałą szeroką na 50 m, długą na 70 m i wznoszącą się do 27 m n.p.m. Pozostałe dwie wyspy są mniejsze i bardziej płaskie – Isla de Mar osiąga 4 m wysokości, a Isla de Tierra – 11 m. Terytorium ma powierzchnię 0,15 km².

Wyspy znajdują się na wybrzeżu Maroka (Isla de Tierra leży 300 m od lądu) niedaleko miasta Al-Husajma (od hiszpańskiej wersji nazwy tego miasta pochodzi nazwa głównej wyspy), 155 km na południowy wschód od Ceuty i ok. 100 km na zachód od Melilli.

Obecnie na Peñón de Alhucemas znajduje się garnizon wojskowy liczący ok. 60 żołnierzy ulokowany w starym forcie, brak jest ludności cywilnej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Na mapach: 35°13′N 3°53′W/35,216667 -3,883333