Pech Merle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odcisk dłoni ludzkiej w jaskini Pech Merle

Pech Merle – odkryta w 1922 roku jaskinia znajdująca się w miejscowości Cabrerets we francuskim departamencie Lot, zawierająca paleolityczne malowidła i ryty naskalne.

Jaskinia należy do tzw. sanktuariów głębokich, malowidła znajdują się w dolnym piętrze jaskini, mającym długość około 300 metrów. W położonej na lewo od wejścia galerii głównej znajduje się czarnofigurowy fryz z przedstawieniami koni, mamutów, byków oraz znakami geometrycznymi[1]. W pozostałych częściach jaskini dominują wizerunki mamutów i bizonów, którym towarzyszy kilka postaci antropomorficznych, m.in. trzy ujęte z profilu postaci kobiece, kobieta przemieniającą się w bizona oraz mężczyzna przeszyty strzałami. W najgłębszej partii groty znajdują się odciski ludzkich dłoni i ryty przedstawiające m.in. głowę niedźwiedzia[1].

Malowidła w jaskini Pech Merle zaliczane są do stylu III i częściowo IV, charakterystyczne są wizerunki koni ozdobione kropkami. Data powstania malunków i rytów jest niepewna, określana na między 20 a 14 tysięcy lat p.n.e.[2]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Encyklopedia Historyczna Świata. T. 1. Prehistoria. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 1999, s. 501.
  2. A Dictionary of Archaeology. edited by Ian Shaw and Robert Jameson. Oxford: Blackwell Publishers, 1999, s. 461.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Historia Świata. T. 1. Świat przed „rewolucją” neolityczną. Kraków: Wydawnictwo Fogra, 2004.