Pedro Pablo Hernández

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pablo Hernández
Imię i nazwisko Pedro Pablo Hernández
Data i miejsce
urodzenia
24 października 1986
Tucumán,  Argentyna
Pozycja Pomocnik
Wzrost 185 cm
Masa ciała 82 kg
Informacje klubowe
Obecny klub O'Higgins
Numer 10
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2007–2008
2008–2009
2009–2010
2010
2011–2013
2013–
Atlético Tucumán
Racing Montevideo
Defensor Sporting
D.C. United (wyp.)
Argentinos Juniors
O'Higgins
33 (12)
15 (2)
14 (3)
14 (0)
63 (4)
29 (11)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2014–  Chile 1 (2)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 1 czerwca 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 1 czerwca 2014.

Pedro Pablo Hernández (ur. 24 października 1986 w Tucumán) – chilijski piłkarz pochodzenia argentyńskiego występujący na pozycji ofensywnego pomocnika, obecnie zawodnik O'Higgins.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Hernández pochodzi z miasta San Miguel de Tucumán i jest wychowankiem tamtejszego klubu Atlético Tucumán. Do seniorskiej drużyny, występującej wówczas w trzeciej lidze argentyńskiej, został włączony jako dwudziestolatek i w sezonie 2007/2008 awansował z nią do Primera B Nacional, będąc kluczowym zawodnikiem zespołu. Bezpośrednio po tym sukcesie przeniósł się jednak do urugwajskiej Racing Club de Montevideo, w którego barwach 1 listopada 2008 w wygranym 3:2 spotkaniu z Rampla Juniors zadebiutował w urugwajskiej Primera División, natomiast premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił 22 lutego 2009 w zremisowanej 2:2 konfrontacji z River Plate. W barwach Racingu występował bez większych osiągnięć przez rok, po czym przeniósł się do innego klubu ze stołecznego MontevideoDefensora Sporting. Tam również grał przez dwanaście miesięcy i nie zdołał zanotować żadnego sukcesu.

Latem 2010 Hernández został wypożyczony do amerykańskiego D.C. United z siedzibą w stołecznym Waszyngtonie. W Major League Soccer zadebiutował 15 lipca 2010 w przegranym 0:1 meczu z Seattle Sounders, a ogółem w tej drużynie spędził pół roku jako podstawowy zawodnik, lecz ani razu nie wpisał się na listę strzelców i zajął z nią ostatnie miejsce w tabeli. Na początku 2011 roku powrócił do ojczyzny, podpisując umowę z ekipą Argentinos Juniors z Buenos Aires, w argentyńskiej Primera División debiutując 14 lutego 2011 w zremisowanym 1:1 pojedynku z Huracánem i już niebawem wywalczył sobie miejsce w wyjściowej jedenastce. Pierwszą bramkę w lidze argentyńskiej strzelił 16 marca 2012 w wygranym 1:0 spotkaniu z Lanús, a ogółem w Argentinos występował przez dwa i pół roku, jednak nie osiągnął znaczącego sukcesu na arenie krajowej, a także – mimo częstych występów w południowoamerykańskich turniejach – na arenie międzynarodowej.

W lipcu 2013 Hernández wyjechał do Chile, gdzie na zasadzie wolnego transferu zasilił zespół CD O'Higgins z siedzibą w Rancagui. W tamtejszej Primera División zadebiutował 10 sierpnia 2013 w zremisowanej 1:1 konfrontacji z Audax Italiano, natomiast premierowego gola strzelił 27 września tego samego roku w wygranym 1:0 meczu z Huachipato. Z miejsca zyskał niepodważalną pozycję w pierwszym składzie, zostając głównym rozgrywającym drużyny prowadzonej przez Eduardo Berizzo i w jesiennym sezonie Apertura 2013 zdobył z O'Higgins pierwszy w historii klubu tytuł mistrza Chile. W decydującym o mistrzostwie spotkaniu z Universidadem Católica (1:0) strzelił zwycięską bramkę dla swojej ekipy. Dzięki świetnym występom magazyn El Gráfico wybrał go do najlepszej jedenastki ligi chilijskiej 2013 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2013 Hernández otrzymał chilijskie obywatelstwo, ze względu na pochodzenie swojej babci. Miesiąc później został powołany przez argentyńskiego selekcjonera Jorge Sampaolego do reprezentacji Chile, w której zadebiutował 22 stycznia 2014 w wygranym 4:0 meczu towarzyskim z Kostaryką. W tym samym spotkaniu strzelił również premierowe gole w drużynie narodowej, dwukrotnie wpisując się na listę strzelców. Kilka miesięcy później znalazł się w szerokiej kadrze na Mistrzostwa Świata w Brazylii, lecz ostatecznie został z niej skreślony i nie pojechał na mundial.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]