PeerGuardian

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
PeerGuardian
Rodzaj Komunikator internetowy
Licencja Open Source
Platforma systemowa Microsoft Windows 98/Me/2000/XP
Screenshot

PeerGuardian i PeerGuardian 2 są programami typu open source rozwijanymi przez Phoenix Labs. Umożliwiają one blokowanie przychodzących i wychodzących połączeń w oparciu o listę blokowanych adresów IP. Ich zadaniem jest ochrona prywatności użytkowników przed organizacjami takimi jak RIAA, czy też MPAA podczas używania sieci p2p takich jak FastTrack i BitTorrent. Aplikacja umożliwia również blokowanie reklam i programów spyware w zależności od preferencji użytkownika.

Spis treści

[edytuj] Historia

Pierwotnie PeerGuardian (1.0, prowadzony przez Tima Leonarda) napisany był w Visual Basicu i szybko stał się popularny wśród użytkowników sieci P2P, pomimo blokowania tylko protokołu TCP i pochłania zasobów komputera (pamięci RAM i procesora). Oryginalna wersja została udostępniona jako open source i rozpoczęto pisanie nowej wersji (2.0, prowadzona przez Cory Nelson) w celu poprawienia niedociągnięć oryginału. Ostatnia wersja, PeerGuardian 2, napisana jest w języku C i C++ i jest w stanie blokować wszystkie protokoły używające IPv4.

[edytuj] Systemy operacyjne

PeerGuardian może pracować pod następującymi systemami operacyjnymi: Windows, Linux i Mac OS X. Używając odpowiednich sterowników PeerGuardian kolejkuje wszystkie połączenia i sprawdza ich status na liście blokowanych adresów.

[edytuj] Formaty listy blokowanych adresów

[edytuj] Formaty binarne

Formaty binarne (znane jako P2B) powstały razem z wersją beta PeerGuardian 2 w celu utworzenia jak najmniejszej (rozmiarowo) listy blokowanych adresów.

  • P2B Wersja 1 - Format ten był używany tylko w najwcześniejszych wersjach PeerGuardian 2. Był skompresowany przy użyciu formatu gzip. Obecnie nie jest używany.
  • P2B Wersja 2 - Najbardziej rozpowszechniony format, wspierany przez wiele aplikacji, m.in. eMule i PeerGuardian w wersji dla Linuksa. Jest on równoważny pierwszej wersji P2B, z tym że używa kodowania UTF-8 do przechowywania nazw. Format jest używany.
  • P2B Wersja 3 - Najnowsza wersja formatu P2B, jest obecnie wspierana tylko przez ostatnią wersję PeerGuardian 2 przeznaczoną dla systemu Windows. Wersja ten używa do kompresji formatu 7z.

[edytuj] P2P Format pliku tekstowego

Oryginalnym formatem dla PeerGuardian wersja 1.x był zwykły plik tekstowy. Wadą tego rozwiązania jest bardzo duży rozmiar plików a co za tym idzie potrzeba większej przepustowości do ich rozsyłania.

Format ten ma następującą postać:

 Nazwa zakresu: PierwszyAdresIP-OstatniAdresIP

Przykład:

 Localhost:127.0.0.1-127.0.0.1

Format pliku tekstowego jest używany w eMule, Azureus, Deluge i Protowall.

[edytuj] Uwagi krytyczne

[edytuj] Technologia

Działanie programu PeerGuardian jest często źle rozumiane. Wiele osób przypuszcza, że celem działania programu jest ukrywanie adresu IP użytkownika przed różnymi organizacjami, takimi jak RIAA i MPAA. Jednak nie takie są założenia programu.

PeerGuardian został napisany, by zapobiec gromadzeniu dowodów na to, że konkretny adres IP jest podłączony do konkretnej sieci. W większości krajów w przypadku procesu sądowego potrzebne są szczegółowe logi poświadczające udostępnienie konkretnych plików.

Informacje dostarczone przez tracker lub przez węzeł sieci eDonkey są niewystarczające. Organizacje wynajęte przez RIAA, itp. próbują podłączyć się bezpośrednio do indywidualnych użytkowników, aby zebrać dowody. Odbywa się to automatycznie.

W przypadku podstawionych (tzw. fake) serwerów eDonkey PeerGuardian nie pozwoli na połączenie się z nimi, eliminując w ten sposób zagrożenie.

Warto wspomnieć, że ochrona P2P nie jest jedynym celem programu PeerGuardian, monitorowane są również adresy IP, spod których rozsyłane są reklamy i spyware.

Należy podkreślić (co również robią sami autorzy programu), że PeerGuardian nie jest stuprocentową ochroną, jedynie pomaga w ochronie prywatności, ale jej nie gwarantuje.

[edytuj] Listy

Często krytykowana jest również idea list. Ich dokładność bowiem ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania programu.

Obecnie listy adresów blokowanych tworzone są przez Bluetack. Główna lista nazywa się "Level 1" i, jak twierdzi Bluetack, znajdują się na niej jedyne adresy IP, które użytkownicy P2P muszą bezzwłocznie zablokować - pośród nich są całe sieci p2p, kościoły, i kilku bardziej ISP. Aczkolwiek grupy takie jak Macrovision (używające wielu dynamicznych adresów IP do bezpośredniego ataku na sieci P2P) nie są uwzględnione. Przez to listy te są bardzo nieefektywne i nie spełniają do końca swojego zadania. W wyniku ich stosowania użytkownik blokuje sobie dużą liczbę potencjalnych zasobów, ograniczając w ten sposób efektywność P2P.

Phoenix Labs zamierza zarządzać listami blokowanych adresów publicznie przez Blocklist.org pozwalając użytkownikom na komentowanie i zgłaszanie adresów, które zostały mylnie oznaczone przez Bluetack. Największym problemem jest mała wiarygodność informacji pochodzących od użytkowników i brak gwarancji, że adresy grup anty-P2P zostaną zablokowane.

[edytuj] Użycie procesora

Początkowo wersje przeznaczone dla Windows używały nadmiernie procesora. Było to spowodowane przeglądaniem tablic klika razy na sekundę. Problem został usunięty w wersji 2.0 po wprowadzeniu sprawnego systemu opartego o sterowniki.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło: "http://pl.wikipedia.org/wiki/PeerGuardian"