Peer Steinbrück

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Peer Steinbrück
Dts news streinbrueck wikipedia.JPG
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1947
Hamburg
premier Nadrenii Północnej-Westfalii
Przynależność polityczna SPD
Okres urzędowania od 2002
do 2005
Poprzednik Wolfgang Clement
Następca Jürgen Rüttgers
minister finansów Republiki Federalnej Niemiec
Przynależność polityczna SPD
Okres urzędowania od 22 listopada 2005
do 28 października 2009
Poprzednik Hans Eichel
Następca Wolfgang Schäuble
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Peer Steinbrück (ur. 10 stycznia 1947 w Hamburgu) – niemiecki polityk należący do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), minister finansów w rządzie Angeli Merkel od 2005 do 2009, od 2009 deputowany Bundestagu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po uzyskaniu matury w 1968 i odbyciu dwuletniej służby wojskowej w latach 1970–1974 studiował ekonomię i socjologię na Uniwersytecie Christiana-Albrechta w Kilonii.

W 1969 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. Od 1974 do 1976 pracował w Federalnym Ministerstwie Planowania Przestrzennego, Budownictwa i Rozwoju Miast, a od 1976 w Federalnym Ministerstwie Badań i Technologii. Od 1977 do 1978 był osobistym referentem kolejnych ministrów badań i technologii: Hansa Matthöfera i Volkera Hauffa. Następnie, do 1981 pracował w Urzędzie Kanclerskim. W 1981 był zatrudniony w wydziale ekonomicznym Stałego Przedstawicielstwa RFN w Berlinie Wschodnim. W latach 1981–1982 powrócił do pracy w Federalnym Ministerstwie Badań i Technologii jako osobisty referent ministra Andreasa von Bülow.

Od 1983 pracował w biurze frakcji SPD w Bundestagu, a od 1985 w Ministerstwie Środowiska, Planowania Przestrzennego i Rolnictwa Nadrenii Północnej-Westfalii. W latach 1986–1990 kierował biurem Premiera Nadrenii Północnej-Westfalii Johannesa Rau. Od 1990 do 1998 pracował w rządzie krajowym Szlezwiku-Holsztynu: jako sekretarz stanu Ministerstwie Natury, Środowiska i Rozwoju Regionalnego (do 1992), sekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, Technologii i Transportu (1992–1993) i minister gospodarki, technologii i transportu (1993–1998).

Od 1998 ponownie w rządzie krajowym Nadrenii Północnej-Westfalii: do 2000 pełnił funkcję ministra gospodarki, przedsiębiorczości, technologii i transportu, a w latach 2000–2002 był ministrem finansów. W 2002 zastąpił Wolfganga Clementa na stanowisku premiera Nadrenii Północnej-Westfalii. Po wyborach landowych, 22 maja 2005 utracił stanowisko na rzecz Jürgena Rüttgersa z CDU. Od 2000 do 2005 zasiadał w miejscowym Landtagu.

13 października 2005 w wyniku utworzenia Wielkiej Koalicji CDU/CSU-SPD, został desygnowany na stanowisko ministra finansów w rządzie Angeli Merkel. Objął funkcję 22 listopada 2005 i sprawował ją do 28 października 2009. Jednocześnie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego SPD. 27 września 2009 w wyborach do Bundestagu uzyskał mandat deputowanego.

Był kandydatem SPD do objęcia stanowiska kanclerza po wyborach parlamentarnych w 2013.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma troje dzieci.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]