Pekari Wagnera
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pekari Wagnera | |
| Catagonus wagneri[1] | |
| (Rusconi, 1930) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Rząd | parzystokopytne |
| Podrząd | świniokształtne |
| Rodzina | pekari |
| Rodzaj | Catagonus Ameghino, 1904 |
| Gatunek | pekari Wagnera |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Pekari Wagnera (Catagonus wagneri) – gatunek ssaka z rodziny pekari (Tayassuidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Catagonus. Występuje w Paragwaju, Boliwii i Argentynie. Charakteryzuje się dłuższymi uszami, nosem i ogonem od pozostałych gatunków pekari, jest też z nich największy. Żyje w stadach liczących do 10 osobników. Żywi się głównie kaktusami, gdyż występuje w regionie suchym. Po raz pierwszy został opisany, na podstawie skamieniałości, w 1930. Uważano go początkowo za gatunek wymarły[3]. Jest zagrożony wyginięciem w wyniku utraty naturalnych siedlisk.
Przypisy
- ↑ Catagonus wagneri w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Catagonus wagneri. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Darren Naish: New, obscure, and nearly extinct rodents of South America, and... when fossils come alive. W: Tetrapod Zoology [on-line]. 2008-11-24. [dostęp 2008-12-13].
Bibliografia [edytuj]
- Wetzel, R. M. (1977a). "The extinction of peccaries and a new case of survival." Annals of the New York Academy of Science 288, 538-544.