Pekari Wagnera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pekari Wagnera
Catagonus wagneri[1]
(Rusconi, 1930)
Pekari Wagnera
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Rząd parzystokopytne
Podrząd świniokształtne
Rodzina pekari
Rodzaj Catagonus
Ameghino, 1904
Gatunek pekari Wagnera
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pekari Wagnera (Catagonus wagneri) – gatunek ssaka z rodziny pekari (Tayassuidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Catagonus. Występuje w Paragwaju, Boliwii i Argentynie. Charakteryzuje się dłuższymi uszami, nosem i ogonem od pozostałych gatunków pekari, jest też z nich największy. Żyje w stadach liczących do 10 osobników. Żywi się głównie kaktusami, gdyż występuje w regionie suchym. Po raz pierwszy został opisany, na podstawie skamieniałości, w 1930. Uważano go początkowo za gatunek wymarły[3]. Jest zagrożony wyginięciem w wyniku utraty naturalnych siedlisk.

Przypisy

  1. Catagonus wagneri w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Catagonus wagneri. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Darren Naish: New, obscure, and nearly extinct rodents of South America, and... when fossils come alive. W: Tetrapod Zoology [on-line]. 2008-11-24. [dostęp 2008-12-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wetzel, R. M. (1977a). "The extinction of peccaries and a new case of survival." Annals of the New York Academy of Science 288, 538-544.