Pekari obrożny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pekari obrożny | |
| Pecari tajacu | |
| Linnaeus, 1758 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | parzystokopytne |
| Podrząd | świniokształtne |
| Rodzina | pekari |
| Rodzaj | Pecari |
| Gatunek | pekari obrożny |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[1] | |
| Zasięg występowania | |
Pekari obrożny (Pecari tajacu) - gatunek pekari występujący w Ameryce Południowej i Środkowej. Najmniejszy z 3 gatunków pekari (ważą od 14 do 30 kg). Posiada charakterystyczną białą obrożą na szyi.
Zamieszkuje różnorodne środowiska od pustyń po tropikalne lasy deszczowe. Żywi się głównie pokarmem roślinnym – jagody, pędy, bulwy, kłącza a także w mniejszym stopniu zwierzęcym - bezkręgowcami czy drobnymi kręgowcami. Aktywny w nocy oraz w chłodniejszych porach dnia. Tworzy stada do 20-50 osobników (zwykle 6 do 9), którym przewodzi dominująca samica. Po 142-151 dniach ciąży rodzą się 1-3 młode. Żyje do 25 lat.
Przypisy
- ↑ Pecari tajacu. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)