Pelech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pelech
פלך
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Misgav
Wysokość 449 m n.p.m.
Kod pocztowy 25128
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Pelech
Pelech
Ziemia 32°56′02,39″N 35°14′01,31″E/32,933997 35,233697Na mapach: 32°56′02,39″N 35°14′01,31″E/32,933997 35,233697
Portal Portal Izrael

Pelech (hebr. פלך; ang. Pelekh; pol. Wrzeciono) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Misgav, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Pelech jest położony na wysokości 449 metrów n.p.m. w południowym skraju Górnej Galilei. Leży w paśmie górskim Matlul Curim, które wznosi się od północnego zachodu nad Doliną Beit HaKerem. Okoliczny teren łagodnie opada w kierunku zachodnim do wzgórz Zachodniej Galilei i dalej do równiny przybrzeżnej Izraela. Na północ od kibucu płynie strumień Jasaf, a na zachodzie strumień HaMra. W otoczeniu kibucu Pelech znajdują się miejscowości Jirka, Januch-Dżat, Dejr al-Asad, Madżd al-Krum, Kabul i Julis, kibuce Kiszor i Tuval, moszaw Achihud, oraz wioski komunalne Gita, Gilon i Tal-El. Na zachód od osady znajduje się baza wojskowa Jirka (prawdopodobnie są to magazyny amunicji).

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Pelech jest położony w Samorządzie Regionu Misgav, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stałymi mieszkańcami kibucu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka[1]:


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc został założony w 1981 roku w ramach rządowego projektu Perspektywy Galilei, którego celem było wzmocnienie pozycji demograficznej społeczności żydowskiej na północy kraju. Pierwotnie była to paramilitarna placówka będąca częścią programu Nahal, w którym mieszkańcy osiedli łączyli pracę rolniczą ze służbą wojskową. Następnie, w 1983 roku osada została przekształcona w cywilny kibuc, który przejęła młodzieżowa organizacja syjonistyczna Ha-Szomer Ha-Cair. Od tej pory kibuc pełnił funkcję obozu szkoleniowego, w którym mieszkali przez pewien czas zatrudnieni pracownicy. Dopiero w 2004 roku osiedliło się tutaj pięć rodzin imigrantów z krajów byłego ZSRR. W kolejnych latach populacja osady wzrosła do 27 rodzin w 2008 roku. Planowana jest dalsza rozbudowa do 110 rodzin[2][3].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa kibucu pochodzi od hebrajskiej nazwy wrzeciona, i została zaczerpnięta z wersetu biblijnego[a].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w wiosce Gilon[4].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na niewielkiej plantacji kiwi, oraz hodowli drobiu i bydła mlecznego.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na wschód drogą nr 8544, która prowadzi do sąsiedniego kibucu Tuval, a następnie na północny wschód obok miejscowości Dejr al-Asad i kibucu Kiszor do skrzyżowania z drogą nr 854.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: Księga Przysłów 31,19: „Wyciąga ręce po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-06-05].
  2. Pelekh (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-06-05].
  3. Pelekh (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-06-05].
  4. Pelekh (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-06-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]