Penelopa andyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Penelopa andyjska
Penelope montagnii[1]
(Bonaparte, 1856)
Penelopa andyjska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina czubacze
Rodzaj Penelope
Gatunek penelopa andyjska
Synonimy
  • Ortalida montagnii Bonaparte, 1856
Podgatunki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Penelopa andyjska (Penelope montagnii) – gatunek ptaka z rodziny czubaczy (Cracidae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków P. montagnii[3][4]:

  • P. montagnii montagnii – północna i środkowa Kolumbia, północno-zachodnia Wenezuela.
  • P. montagnii atrogularis – południowo-zachodnia Kolumbia, zachodnia Ekwador.
  • P. montagnii brooki – południowa Kolumbia, wschodni Ekwador.
  • P. montagnii plumosa – środkowe Peru.
  • P. montagnii sclateri – środkowa Boliwia.

Morfologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 61 cm. Dość krótki ogon i słabo widoczna czerwona naga skóra na podbródku. Upierzenie ogólnie ciepłobrązowe, tylko głowa i pierś szare, z delikatnym białym rysunkiem. Zwykle spotykany w stadkach. Płochliwy; przebywa zazwyczaj w koronach drzew, można go spotkać również na bardziej odkrytych miejscach, gdzie poszukuje jagód. Podczas lotu tokowego wydaje trąbiący głos oraz trzepocze skrzydłami.

Zasięg, środowisko[edytuj | edytuj kod]

Ameryka Południowa; wzdłuż łańcucha Andów, w wysokogórskich lasach od Wenezueli do Argentyny.

Przypisy

  1. Penelope montagnii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Penelope montagnii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Frank Gill, David Donsker: Family Cracidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.5. [dostęp 2013-10-20].
  4. Andean Guan (Penelope montagnii) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-03-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.