Peng Dehuai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Peng.
Peng Dehuai
Peng Dehuai
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Péng Déhuái
Wade-Giles P’eng Te-huai
Zn. tradycyjne 彭德懷
Zn. uproszczone 彭德怀

Peng Dehuai (ur. 24 października 1898, zm. 29 listopada 1974) – chiński dowódca wojskowy i polityk komunistyczny, marszałek ChRL.

Początkowo żołnierz Armii Kuomintangu, a po buncie przeciwko polityce Czang Kaj-szeka i wstąpieniu w 1928 roku do Komunistycznej Partii Chin Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej. Jeden z głównych dowódców sił komunistycznych podczas wojny z Japonią i wojny domowej z lat 1946-1950.

Podczas wojny koreańskiej dowódca Chińskich Ochotników Ludowych. Pełnił funkcję ministra obrony i wicepremiera, a od 1954 roku wchodził w skład Biura Politycznego Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin. Zwolennik rozbudowy i unowocześnienia chińskiej armii, w oparciu o wzorce radzieckie. W 1955 roku został mianowany jednym z dziesięciu marszałków ChRL[1].

Usunięty ze wszystkich zajmowanych stanowisk w 1959 roku za krytykę wielkiego skoku. Po rozpoczęciu rewolucji kulturalnej aresztowany i torturowany; zmarł w więzieniu. Zrehabilitowany pośmiertnie 22 grudnia 1978 roku[2].

Przypisy

  1. Henry Yuhuai He: Dictionary of the Political Thought of the People's Republic of China. Armonk, New York: M.E. Sharpe, 2001, s. 409. ISBN 0-7656-0569-4.
  2. P'eng Te-huai (1898-1974) (ang.). The Pacific War Online Encyclopedia. [dostęp 23 lipca 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]