Penitent (glacjologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pole penitentów w Górnym Rio Blanco, (Centralne Andy Argentyńskie). Ostrza mają pomiędzy 1,5 a 2 m wysokości, są pochylone pod kątem 11° w kierunku północnym
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy terminu glacjologicznego. Zobacz też: Penitent (katolicyzm).

Penitenty, pokutniki, mniszki śniegowe[1] – stożkowate formy (maksymalna wysokość do kilku metrów), występujące w dużych skupiskach na lodowcach i polach firnowych, zwłaszcza w niskich szerokościach geograficznych, powstające w wyniku wytapiania przez słońce śniegu, firnu lub lodu. Typowa wysokość penitentów to 0,5-2 m, jednakże zdarzają się również większe, kilkumetrowe (na przykład w Andach)[2].

Najlepiej wykształcone przykłady penitentów występują w Andach Środkowych w Ameryce Południowej, w Pamirze i Hindukuszu w środkowej Azji oraz w masywie Kilimandżaro w Afryce Centralnej[2].

Niekiedy skupiska penitentów określane są mianem „lodów pokutujących” lub „śniegów pokutujących” (hiszp. nieves penitentes).

Przypisy

  1. Witold H. Paryski, Kazimierz Maślankiewicz & Justyn T. Wojsznis. Obserwacje, materiały i opracowania II Polskiej Wyprawy w Andy 1936/37 r.. „Taternik”. 32 (3-4), s. 118-194, 1956. 
  2. 2,0 2,1 Wojciech Lewandowski, Marek Zgorzelski: Góry wysokie. Leksykon. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2002. ISBN 83-214-1278-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons