Penitent (glacjologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pole penitentów w Górnym Rio Blanco, (Centralne Andy Argentyńskie). Ostrza mają pomiędzy 1,5 a 2m wysokości, są pochylone pod kątem 11° w kierunku północnym.
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy terminu glacjologicznego. Zobacz też: Penitent (katolicyzm).

Penitent - stożkowate formy (maksymalna wysokość do kilku metrów), występujące w dużych skupiskach na lodowcach i polach firnowych, zwłaszcza w niskich szerokościach geograficznych, powstające w wyniku wytapiania przez słońce śniegu, firnu lub lodu. Typowa wysokość penitentów to 0,5-2 m, jednakże zdarzają się również większe, kilkumetrowe (na przykład w Andach).[1].

Najlepiej wykształcone przykłady penitentów występują w Andach Środkowych w Ameryce Południowej, w Pamirze i Hindukuszu w środkowej Azji oraz w masywie Kilimandżaro w Afryce Centralnej[1].

Niekiedy skupiska penitentów określane są mianem "lodów pokutujących".

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Wojciech Lewandowski, Marek Zgorzelski: Góry wysokie. Leksykon. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2002. ISBN 83-214-1278-5.

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Penitent_(glacjologia)&oldid=35097715”