Pentekontera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pentekontera (gr. pentēkónteros) - starogrecki statek wiosłowo-żaglowy, odmiana monoremy. Długość jego wynosiła zazwyczaj 20-30 m, szerokość 2-4 m, zanurzenie ok. 1m. Kadłub statku wykonywano zwykle z drewna sosnowego, na które w celu uszczelnienia naciągano skórę. Łódź wyposażona była w maszt i prostokątny żagiel rejowy, które podczas ataku składano dla poprawy manewrowania. Dziób statku zaopatrzony był w embolos - drewniany taran, czasem okuty grotem z brązu, umieszczony na linii wodnej oraz proembolos - umieszczony powyżej drugi, mniejszy taran pomocniczy. Okręt zabierał do 80 żołnierzy, z których 50 stanowiło trzon załogi i zajmowało pojedynczo miejsca przy wiosłach. Stanowisko dowódcy znajdowało się na rufie.

Używana w Grecji, zwłaszcza w epoce późnoarchaicznej. W epoce klasycznej wyparta przez trierę.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]