Pentium II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pentium II widziany z przodu

Pentium II - mikroprocesor bazujący na architekturze serii x86, zaprojektowany i wytwarzany przez firmę Intel, oficjalnie zaprezentowany 7 maja 1997. Bazuje na rdzeniu P6, który po raz pierwszy został użyty w Pentium Pro, ma dodatkowe instrukcje MMX i poprawioną obsługę programów 16-bitowych.

Pierwsze wersje Pentium II "Klamath" taktowane zegarem 233 i 266 MHz były produkowane w technologii 350 nm i były bardzo gorące (w porównaniu z innymi procesorami z tamtego okresu). Używały magistrali FSB taktowanej częstotliwością 66 MHz, co było niewystarczające do uzyskania pełnego potencjału tych procesorów. Nieco później pojawiła się odmiana z zegarem 300 MHz.

Następna wersja, "Deschutes" zadebiutowała w styczniu 1998 i dzięki temu, że zmieniono technologię produkcji na 250 nm, wydzielały one zdecydowanie mniej ciepła. Pierwsza wersja procesora o szybkości 333 MHz wciąż używała magistrali FSB 66 MHz, jednak przyspieszono ją później do 100 MHz, co znacznie poprawiło wydajność. W 1998 ukazały się wersje o szybkości 350, 400 i 450 MHz. W tym samym czasie co Pentium II na rynku komputerowym pojawiły się także takie nowości jak SDRAM i magistrala graficzna AGP, co jeszcze bardziej poprawiło osiągi procesora.

Pentium II – widok wewnętrzny

W odróżnieniu od poprzednich wersji Pentium, Pentium II nie miał obudowy typu "socket" (gniazdo) ale "slot" (łącze krawędziowe). Takie rozwiązanie było wymagane z dwóch powodów: po pierwsze ułatwiało pozbycie się dużych ilości ciepła generowanych przez Pentium II, a po drugie umożliwiło odseparowanie cache L2 od procesora ale nadal pozwalało na bliskie położenie tych dwóch komponentów. Zewnętrzny cache Pentium II był wolniejszy od rozwiązania użytego w Pentium Pro (pamięć cache pracowała z połową częstotliwości procesora) ale to rozwiązanie pozwoliło zwiększyć wydajność produkcji i obniżyć ceny.

Tańsza wersja Pentium II (całkowicie bez cache lub z mniejszym cache) była sprzedawana pod nazwą "Celeron". Wersja serwerowa była sprzedawana pod nazwą Pentium II Xeon.

Pentium II zostało zastąpione przez Pentium III na początku 1999 roku.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Ogólne[edytuj | edytuj kod]

  • rozmiar pamięci cache pierwszego poziomu (L1) dla kodu: 16 kB
  • rozmiar pamięci cache pierwszego poziomu (L1) dla danych: 16 kB
  • wsparcie dla MMX

Klamath (350 nm)[edytuj | edytuj kod]

  • data wydania (pierwszego modelu): 7 maja 1997
  • gniazdo: Slot 1 (GTL+)
  • rozmiar pamięci cache drugiego poziomu (L2) dla kodu i danych: 512 kB (taktowana z połową prędkości rdzenia)
  • taktowanie magistrali (FSB): 66 MHz
  • VCore: 2.8 V
  • Taktowanie rdzenia: 233 (3.5x), 266 (4x), 300 (4,5x) MHz

Tonga (250nm), Pentium II Mobile[edytuj | edytuj kod]

  • rozmiar pamięci cache drugiego poziomu (L2) dla kodu i danych: 512 kB (taktowana z połową prędkości rdzenia)
  • gniazdo: MMC-1, MMC-2, Mini-Cartridge (GTL+)
  • taktowanie magistrali (FSB): 66 MHz
  • VCore: 1.6 V
  • Taktowanie rdzenia: 250 (3.5x), 300 (4x), 350 (4,5x) MHz

Deschutes (250 nm)[edytuj | edytuj kod]

  • data wydania (pierwszego modelu): 26 stycznia 1998
  • gniazdo: Slot 1 (GTL+)
  • taktowanie magistrali (FSB): 66, 100 MHz
  • VCore: 2.0 V
  • Taktowanie rdzenia: 266 - 450 MHz
    • 66 MHz FSB : 266 (4x), 300 (4.5x), 333 (5x) MHz
    • 100 Mhz FSB: 350 (3.5x), 400 (4x), 450 (4.5x) MHz

Dixon (250nm,180nm), mobile Pentium II PE[edytuj | edytuj kod]

  • data wydania (pierwszego modelu): 25 stycznia 1999
  • rozmiar pamięci cache drugiego poziomu (L2) dla kodu i danych: 256 kB (taktowana z pełną prędkością rdzenia)
  • gniazdo: BGA1, μPGA1 (GTL+)
  • taktowanie magistrali (FSB): 66 MHz
  • VCore: 1.5, 1.55, 1.6 V
  • Taktowanie rdzenia: 266 - 400 MHz
  • Liczba tranzystorów 27 400 000[1]
  • Rozmiar struktury półprzewodnikowej 10.36mm na 17.36mm ; 179.8496 mm2[2]

Przypisy

  1. www.x86-guide.com Intel-Pentium-II-400-Mobile-µPGA[1]
  2. Intel MOBILE PENTIUM® II PROCESSOR IN Micro-PGA AND BGA PACKAGES AT 400 MHz, 366 MHz,333 MHz, 300PE MHz, AND 266PE MHz[2]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]