Peral (1888)
| Peral | |
 |
|
| Klasa | okręt podwodny |
| Historia | |
| Stocznia | Carraca |
| Położenie stępki | 7 października 1887 |
| Wodowanie | 8 września 1888 |
 Armada Española |
|
| Wejście do służby | 1890 |
| Wycofanie ze służby | 1909 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
77 ton 85 ton |
| Długość | 22 metry |
| Szerokość | 2,9 metra |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
7,75 węzła 3 węzły |
| Zasięg | 396 Mm @ 3 węzły na powierzchni |
| Załoga | 10 osób |
| Napęd | |
| 2 silniki elektryczne 2 x 30 KM 2 wały napędowe, 60 KM, 613 ogniw elektrycznych w baterii. |
|
| Wyrzutnie torpedowe | 1 x 356 mm (dziób) |
| Uzbrojenie | |
| 3 torpedy Schwarzkopf | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Peral - hiszpański okręt podwodny wybudowany w 1888 roku przez Isaaca Perala, w tym czasie profesora Academia de Ampliacion de la Armada, który ukończył projekt swojej jednostki w 1887 roku. Okręt jego konstrukcji używał zbiorników balastowych oraz pionową śrubę do celów kontroli zanurzenia na dziobie oraz na rufie, zdolny był do przenoszenia dwóch torped na wysięgniku systemu Schwarzkopfa i jednej torpedy w wyrzutni. Jednostka miała wysoce opływowy kadłub, wyposażona była w dwa silniki elektryczne zasilane baterią z 613 ogniwami elektrycznymi, napędzające dwie śruby. Mimo że zakrojone na szeroka skalę testy jednostki zostały zakończone powodzeniem, okręt służył krótko i już w 1909 roku został wycofany ze służby. Był jednak prawdopodobnie pierwszą jednostką podwodna wyposażona w chemiczny system uzupełniania zapasów tlenu dla załogi.
Bibliografia [edytuj]
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 130. ISBN 1851095632.
- David (David M. O.) Miller: The illustrated directory of submarines of the world. St. Paul, MN: MBI Pub. Co., 2002, s. 324. ISBN 0-7603-1345-8.
