Peranakan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Peranakańska ceremonia ślubna
Muzeum kultury peranakańskiej w Singapurze

Peranakan, Baba-Nyonya (język chiński: 峇峇娘惹 Bābā Niángrě; dialekt hokkien: Bā-bā Niû-liá) - malajska nazwa potomków chińskich imigrantów, którzy przybyli na Malaje w kilku falach począwszy od XVI w., żeniąc się często z miejscowymi kobietami. Większość z nich osiedliła się w miastach położonych na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Malajskiego, stąd ich angielskie określenie Straits Chinese (Chińczycy znad Cieśniny)[1].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Malajskie słowo Peranakan znaczy dosłownie "potomkowie", zaś baba i "nyonya" to grzecznościowe określenia odpowiednio "Pan" i "Pani".

Religia[edytuj | edytuj kod]

Większość Peranakanów wyznaje buddyzm i inne religie chińskie. Niektóre rodziny wyznają katolicyzm.

Język[edytuj | edytuj kod]

Posługują się kreolskim językiem malajskim, tzw. baba melayu[2] z licznymi zapożyczeniami z chińskiego dialektu hokkien[3]. Obecnie wymierający, ograniczony do starszego pokolenia[4].

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Zachowali w dużym stopniu kulturę chińską, przejmując pewne elementy kultury malajskiej i indonezyjskiej, a także kultury europejskiej. Przeważnie byli bogatsi od Chińczyków świeżo przybyłych z kontynentu, tworząc elitę społeczną na terenach, na których zamieszkiwali. W czasach kolonialnych ulegali silnym wpływom kultury zachodniej.

Kuchnia[edytuj | edytuj kod]

Peranakanowie wytworzyli własną tradycję kulinarną, zwaną kuchnią Nyonya, łącząc tradycyjne składniki kuchni chińskiej z przyprawami malajskimi.

Przypisy