Perkoz olbrzymi
| Perkoz olbrzymi | |
| Podiceps major[1] | |
| (Boddaert, 1783) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | perkozy |
| Rodzina | perkozy |
| Rodzaj | Podiceps |
| Gatunek | perkoz olbrzymi |
| Gatunki | |
|
zobacz opis w tekście |
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Perkoz olbrzymi (Podiceps major) – gatunek ptaka z rodziny perkozów (Podicepodidae), zamieszkujący południową część Ameryki Południowej, gdzie jest szeroko rozpowszechniony.
Jest największym gatunkiem perkoza na świecie, masą ciała bardziej przypominając kormorana lub gęś. Mierzy 67-80 cm i waży około 1600-2000 g.
Perkoz olbrzymi preferuje zazwyczaj otwarte akweny. Najczęściej spotykany na jeziorach o niezbyt głębokiej wodzie i na spokojnych rzekach, często otoczonych lasami.
Ptaki posiadają rdzawą szyję i pierś, przechodzący w czarny na grzbiecie i białawy na brzuchu. Głowa jest koloru szarego, oczy rudo-brązowe.
Pożywienie perkoza olbrzymiego stanowią przede wszystkim ryby, których rozmiar może sięgać nawet 11 cm. Ponadto żywi się także skorupiakami, owadami oraz mięczakami. Dietę urozmaica krabami, głównie w okresie zimowym.
Jest gatunkiem umiarkowanie socjalnym i niekiedy gnieździ się w koloniach. Gniazduje od października do stycznia, w czasie lata na półkuli południowej. Lęgnie się zazwyczaj 2 razy w roku, składając każdorazowo 3-6 jaj.
W 1994 roku Bocheński wyodrębnił ten gatunek z rodzaju Podiceps i nadał mu nową nazwę rodzajową Podicephorus.
Wyróżniamy dwa podgatunki perkoza olbrzymiego[3]:
- perkoz olbrzymi (Podicephorus major major) Boddaert, 1783 – zasiedla Południową Amerykę od Paragwaju i południowe krańce Brazylii po strefę Atlantyku Patagonii i San Juan w centralnej Argentynie. Widywany jest również w centralnym Chile oraz sporadycznie na Falklandach. Na dwóch stawach w północnej Limie obserwuje się populację perkoza olbrzymiego regularnie gniazdującego. Niektórzy badacze uważają, iż mogą one stanowić odrębny podgatunek, o bardzo małej liczebności.
- perkoz czarnogłowy[4] (Podicephorus major navasi) Manghi, 1984 – żyje w chilijskich fiordach i na terenie andyjskiego jeziora Llanquihue. W okresie pozalęgowym wędruje na tereny morskie, przede wszystkim w okolice Wyspy Chiloé u zachodnich wybrzeży Chile.
Liczbę osobników tego gatunku szacuje się na około 50 000 sztuk.
Przypisy
- ↑ Podiceps major w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Podiceps major. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Great Grebe (Podiceps major) (ang.). IBC The Internet Bird Collection. [dostęp 4 grudnia 2010].
- ↑ Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Podicipedidae Bonaparte, 1831 - perkozy - Grebes. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego (Kompletna lista ptaków świata). [dostęp 4 grudnia 2010].
