Peroksydaza tarczycowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ludzka peroksydaza tarczycowa (TPO – ang. thyroid peroxidase, hTPO – ang. human thyroid peroxidase, peroksydaza jodkowa) – enzym transbłonowy o numerze EC 1.11.1.8 i masie cząsteczkowej 107 kDa, występuje w postaci dimeru na szczytach komórek w pęcherzykach tarczycy[1][2]. Jego główną rolą jest udział w syntezie hormonów tarczycy przez katalizowanie utleniania jodu, jodowanie reszt tyrozyny i sprzęganie jodotyrozyny (MIT - monojodotyrozyny oraz DIT - dijodotyrozyny) w trijodotyroninę (T3) i tetrajodotyroninę (T4 - tyroksynę).[2].

U ludzi TPO jest kodowana przez gen TPO zlokalizowany na krótkim ramieniu drugiego chromosomu. Składa się on z 17 eksonów.[3].

Kataliza przy udziale TPO przebiega zgodnie z równaniem:

2 I^- + H_2O_2 + 2 H^+ \rightarrow\ 2 I + 2 H_2O[4].

Przypisy

  1. Rapoport B, McLachlan SM. Thyroid autoimmunity. J Clin Invest 2001
  2. 2,0 2,1 McLachlan SM, Rapoport B. The molecular biology of thyroid peroxidase: cloning, expression and role as autoantigen in autoimmune thyroid disease. Endocr Rev 1992
  3. De Micco C, Kopp F, Vassko V, Grino M. In situ hybridization and immunohistochemistry study of thyroid peroxidase expression in thyroid tumors. Thyroid 2000
  4. EC 1.11.1.8 - Integrated Enzyme Database (IntEnz)