Perotinus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jedna z kart Alleluia nativitas Perotinusa

Perotinus Magnus, magister Perotinus, Pérotin (ur. 1155-1160, zm. 1200-1205) – kompozytor francuski działający w Paryżu przy katedrze Notre-Dame i największy twórca[1] związanej z nią paryskiej szkoły.

Znany z przerobienia kompozycji swego poprzednika Leoninusa w Magnus Liber Organi (Wielka księga organum). Zbiór dwugłosowych organów na cały rok kościelny rozbudował na trzy- i czterogłosowe organa tripla i organa kwadrupla oraz klauzulę (dwu-, trzy- i czterogłosowe, krótkie utwory uzupełniające ten zbiór).

Wprowadził wielogłosowe konduktusy, czyli utwory liturgiczne, wykonywane podczas mszy przed czytaniem lekcji, oraz rytmicznie jednoznaczną notację modalną, ”czym może najbardziej przyczynił się do rozwoju muzyki średniowiecznej”[1].

Jego największym osiągnięciem są czterogłosowe organa Viderunt omnes fines i Sederunt principes.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Bogusław Schäffer: Historia muzyki – style i twórcy. Poznań: Pro Sinfonika, 1979, s. 530.