Perspektywa powietrzna
Z Wikipedii
Perspektywa powietrzna — technika malarska, która służy zwiększeniu iluzji głębi.
Przestrzeń wpływa na odbiór tonów i kolorów. W miarę oddalania się w kierunku horyzontu zwiększa się warstwa powietrza między obiektem a obserwującym. Wraz ze zwiększaniem się odległości tony i barwy bledną i stają się jaśniejsze, bardziej niebieskawe, a kształty przedmiotów stają się mniej wyraźne, jakby zamglone.
Za wynalazcę perspektywy powietrznej jest uznawany Leonardo Da Vinci. Większość jego prac zawiera ten element, a jego brak na obrazach (np. Dama z gronostajem) powoduje wiele wątpliwości co do ich autorstwa.
[edytuj] Zobacz też
-
- perspektywa linearna (zbieżna, geometryczna)
- perspektywa barwna (malarska)
- perspektywa odwrócona
