Perydiola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Perdiole w miseczkowatych owocnikach kubka ogrodowego

Perydiole (łac. peridiolum) – występujące wewnątrz owocników niektórych grzybów twarde ciałka wytwarzające zarodniki. W rodzinie pieczarkowatych (Agaricaceae) mają soczewkowaty kształt, w rodzaju purchatnica (Pisolithus) kulisto-graniasty[1].

W młodych owocnikach perdydiole zazwyczaj zamknięte są czapeczkowatą nakrywką zwaną epifragma. Podczas rozwoju epifragma odpada i perydiole zostają odsłonięte. Tylko u rodzaju Nidularia epifragma nie występuje[1].

Perydiole łączą się z owocnikiem za pomocą sznureczków (funiculus). Po dojrzeniu owocnika i odpadnięciu epifragmy, pod wpływem czynników zewnętrznych, np. wiatru lub kropel deszczu są one z owocnika wyrzucane. W ten sposób grzyb rozsiewa swoje zarodniki. U niektórych gatunków, np. u kubków (Cyathus), sznureczek jest kleisty i ma zakończenie przypominające kotwicę. Sznureczek ten owija się wokół przedmiotów (np. gałązek, źdźbeł traw)[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
  2. Till R. Lohmeyer, Ute Kũnkele: Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie. Warszawa: 2006. ISBN 978-1-40547-937-0.