Perykopy Henryka II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Henryk II i Kunegunda Luksemburska otrzymują władzę królewską z rąk Chrystusa

Perykopy Henryka II – iluminowany manuskrypt wykonany między 1007 a 1012 rokiem na zlecenie cesarza Henryka II Świętego, prawdopodobnie w skryptorium klasztoru Reichenau, zawierający wybór perykop przeznaczonych do czytania w trakcie mszy. Przechowywany jest w Bayerische Staatsbibliothek w Monachium (sygnatura Clm 4452).

Manuskrypt liczy 206 welinowych folio i ma wymiary 425×320 mm[1]. Zdobiony jest cyklem miniatur, rozpoczynającym się przedstawieniem cesarza i jego żony Kunegundy Luksemburskiej otrzymujących władzę z rąk Chrystusa oraz portretami czterech ewangelistów, a następnie ukazującymi poszczególne wydarzenia z życia Jezusa, zakończonym sceną Sądu Ostatecznego. Oprawa księgi, wykonana z kości słoniowej, powstała pod koniec IX wieku w kręgu karolińskiej sztuki dworskiej, prawdopodobnie w Ratyzbonie. Przedstawiono na niej scenę Ukrzyżowania.

Księga była podarunkiem cesarza dla katedry bamberskiej z okazji konsekracji świątyni w 1012 roku, co upamiętnia wpisany na karcie pierwszej poemat dedykacyjny. Manuskrypt znajdował się w Bambergu do 1803 roku, kiedy to w związku z sekularyzacją dóbr kościelnych został przeniesiony do zbiorów Bayerische Staatsbibliothek.

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Robert G. Calkins: Illuminated Books of the Middle Ages. Ithaca: Cornell University Press, 1983, s. 294. ISBN 9780801415067.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Grove Encyclopedia of Medieval Art and Architecture. edited by Colum Hourihane. T. 5. Oxford: Oxford University Press, 2012. ISBN 9780195395365.