Peszitta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tablica Kanonów Euzebiusza w Ewangeliach Rabbuli

Peszitta (syr. „prosty”, „powszechny”) – przekład Biblii na język syryjski. Jest odpowiednikiem łacińskiej Wulgaty. Przekład ST powstał prawdopodobnie już w II w. n.e., kiedy chrześcijaństwo zaczęło grać istotną rolę na pograniczu rzymsko-partyjskim w Edessie i Adiabene. Był oficjalnym przekładem chrześcijan syryjskich.

Przekład Pięcioksięgu został oparty na tekście hebrajskim i aramejskich targumach. Pisma prorockie i psalmy mają za podstawę Septuagintę. Przekład ksiąg deuterokanonicznych dodano później, korzystając również z Septuaginty. Nowy Testament przełożono na początku V wieku[1]. Nie był to całkowicie nowy przekład, była to rewizja przekładów starosyryjskich. Nowy Testament Peszitty stanowiony był przez 22 księgi. Cztery krótkie listy powszechne (2 Pt, 2 J, 3 J, Jd) oraz Apokalipsa dodane zostały w VIII wieku.

Kolejność ksiąg Starego Testamentu jest zupełnie inna niż w Biblii hebrajskiej, Septuagincie, czy Wulgacie. Księga Jozuego jest w Peszitcie księgą siódmą gdyż szóstą w kolejności jest Księga Hioba występująca tu zaraz po Pięcioksięgu. Tekst ST zasadniczo biorąc jest zgodny z tekstem masoreckim (poza wyjątkami, jak np. Księga Hioba).

Peszitta w odróżnieniu od przekładów starosyryjskich reprezentuje tekst bizantyjski. Nie zawiera Łk 22,17-18 i Pericope adulterae (J 7,53-8,1)[2]. Tekstów tych nie zawierają najstarsze rękopisy bizantyjskie.

Przekład musiał powstać przed rozłamem w Kościele Syryjskim (po 542 roku), ponieważ jest używany zarówno przez syryjskich nestorian i monofizytów. Burkitt sądził, że przekładu dokonał Rabbulas, bp Edessy[3].

Szóste błogosławieństwo (Mt 5,8) Ṭûḇayhôn l'aylên daḏkên b-lebbhôn: d-hennôn neḥzôn l'alāhâ.
'Błogosławieni są czystego serca, bo oni ujrzą Boga.'

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bruce M. Metzger, The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption, and Restoration, Oxford University Press, Oxford 2005, str. 98.
  2. Bruce M. Metzger, The Early Versions of the New Testament: Their Origin, Transmission, and Limitations, Clarendon Press, Oxford 1977, str. 48.
  3. F. C. Burkitt, Ancient Versions of the New Testament, w: Criticism of the New Testament (New York 1902), str. 83.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]