Peter Behrens
| Peter Behrens | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 14 kwietnia 1868 Hamburg |
| Data i miejsce śmierci | 27 lutego 1940 Berlin |
| Zawód | architekt |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Peter Behrens (ur. 14 kwietnia 1868 w Hamburgu, zm. 27 lutego 1940 w Berlinie) – niemiecki architekt, projektant form przemysłowych i malarz, przedstawiciel secesji i modernizmu, współzałożyciel Deutsche Werkbundu.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Behrens studiował malarstwo na akademiach w Karlsruhe i Düsseldorfie u Ferdinanda Brütta[1].
W 1893 był współzałożycielem Secesji Monachijskiej[2], zaś od 1899 członkiem kolonii artystycznej Mathildenhöhe w Darmstadt, gdzie zaczął również działać jako architekt[2]. W 1902 uczył na kursach w Muzeum Rzemiosła w Norymberdze, zaś od 1903 do 1907 kierował Szkołą Rzemiosła Artystycznego w Düsseldorfie[2]. Od 1907 był doradcą artystycznym koncernu elektrycznego AEG[1], projektował zarówno wszelkie budynki fabryczne i biurowe, jak i formy produkowanych urządzeń (np. czajników, lamp, wentylatorów czy pieców elektrycznych[1]), nadając im łatwo rozpoznawalne i powszechnie kojarzone cechy, przez co uznaje się go za pioniera corporate design. Projektował też wzory czcionek[1] – w 1908 zaprojektował na szczycie gmachu Reichstagu inskrypcję Dem Deutschen Volke[2].
W 1907 był jednym z założycieli Deutsche Werkbundu[2]. W 1921 Behrens był wykładowcą na Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie, a od 1922 do 1936 – profesorem architektury w Wiedniu.
W berlińskiej pracowni Behrensa jako młodzi architekci terminowali m.in. Ludwig Mies van der Rohe, Le Corbusier i Walter Gropius.
Wybrane dzieła [edytuj]
- 1901 – dom własny w Darmstadt[1]
- 1906–1907 – krematorium w Hagen w Westfalii[1]
- 1908 – hala turbin AEG w Berlinie[1]
- 1925 – grób ostatniego kanclerza Cesarstwa Niemieckiego a zarazem pierwszego prezydenta Niemiec Friedricha Eberta w Heidelbergu[2]
- 1927 – dom wielorodzinny na wystawie Werkbundu w Weißenhofie (Stuttgart)
- 1929 – stacja metra Moritzplatz w Berlinie[3][4]
- 1930–1932 – budynki Alexander-Haus i Berolina-Haus przy Alexanderplatz w Berlinie[2]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Fritz Helmuth Ehmcke: Behrens, Peter. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). T. 2. 1955, s. 13–14. (niem.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Archinform: Prof. Peter Behrens (niem.). fra.archinform.net. [dostęp 2010-07-05].
- ↑ Susanne Junker: Licht und Farbe im Berliner Untergrund (Light and colour in the Berlin subway) (ang.). www.architonic.com. [dostęp 2010-07-05].
- ↑ Licht und Farbe im Berliner Untergrund. U-Bahnhöfe der Klassischen Moderne Führer durch die Architektur der U-Bahnlinie 8 zur Ausstellung in der "Kleinen Humboldt-Galerie" (niem.). www.berliner-untergrundbahn.de. [dostęp 2010-07-05].
Bibliografia [edytuj]
- Anderson Stanford: Peter Behrens and a New Architecture for the Twentieth Century. MIT Press, 2002. ISBN 0262511304. [dostęp 2010-07-14]. (ang.)
- M. Wallis: Secesja. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1974.
