Peter Boettke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Peter J. Boettke (ur. 3 stycznia 1960) — ekonomista amerykański, przedstawiciel szkoły austriackiej, syn Freda i Elinor Boettke. Urodził się w Rahway w stanie New Jersey, gdzie mieszkał aż do czasu, gdy przeprowadził się na studia w Thiel College a następnie w Grove City College w Pensylwanii. Ekonomią zainteresował się po udziale w kursie prowadzonym przez Hansa Sennholza[1]. Po otrzymaniu odpowiednika dyplomu licencjata (1983), Boettke studiował na George Mason University, gdzie najpierw został magistrem (1987) a następnie doktorem ekonomii w 1989[2].

Praca[edytuj | edytuj kod]

Po otrzymaniu tytułu doktora Boettke wykładał na kilku uczelniach m.in. Oakland University, Manhattan College czy też New York University[3]. W roku 1998 powrócił na George Mason University jako członek wydziału. Był stypendystą London School of Economics (2004), Uniwersytetu Karola, Georgetown University i Amerykańskiego Instytutu Nauk Ekonomicznych i Politycznych w Pradze. Był także pracownikiem naukowym w Instytucie Hoovera na Uniwersytecie Stanforda. Obecnie Boettke pracuje jako profesor ekonomii na George Mason University, gdzie jest zastępcą dyrektora Jamesa M. Buchanana w Centrum Ekonomii Politycznej, a ponadto starszym pracownikiem naukowym w think – tanku Mercatus Center. Do roku 2007 pracował na stanowisku dyrektora w programie studiów podyplomowych dla doktorantów swojego macierzystego uniwersytetu.

Boettke jest ponadto redaktorem naczelnym czasopisma Review of Austrian Economics, a także trenerem męskiej drużyny koszykówki Greshman w Robinson Secondary School w Fairfax (stan Wirginia), gdzie mieszka z żoną Rosemary oraz z dwoma synami — Matthew i Stephenem. Otrzymanie Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii przez Paula Krugmana w 2008 roku określił jako „smutny dzień w historii ekonomii”[4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jako autor

  • Ekonomia polityczna socjalizmu radzieckiego: okres kształtowania 1918 – 1928 (The Political Economy of Soviet Socialism: The Formative Years, 1918-1928), 1990.
  • Dlaczego pierestrojka zawiodła: ekonomia i polityka transformacji socjalizmu (Why Perestroika Failed: The Economics and Politics of Socialism Transformation), 1993.
  • Kalkulacja i koordynacja: eseje o socjalizmie i polityce ekonomicznej okresu przejściowego (Calculation and Coordination: Essays on Socialism and Transitional Political Economy), 2001.
  • Ekonomiczny sposób myślenia (The Economic Way of Thinking), razem z Heyne i Prychitko, 2005.
  • Wyzwanie dla instytucji badawczych i rozwojowych: szkoła Bloomington (Challenging Institutional Analysis and Development: The Bloomington School), z Paulem Aligica, 2009.

Jako redaktor

  • Procesy rynkowe: austriacka szkoła ekonomii współcześnie (Market Process: Essays in Contemporary Austrian Economics), 1994.
  • Upadek centralnego planowania (The Collapse of Development Planning), 1994.
  • Elgar dla szkoły austriackiej (Elgar Companion to Austrian Economics), 1994.
  • Procesy rynkowe (The Market Process), 2 tomy, 1988.
  • Dziedzictwo F. A. Hayeka : polityka, filozofia, ekonomia (The Legacy of F. A. Hayek: Politics, Philosophy, Economics), 3 tomy, 1999.
  • Rynek i socjalizm: debata nad rachunkiem ekonomicznym w socjalizmie (Socialism and the Market: The Socialist Calculation Debate Revisited), 9 tomów, 2000.
  • Dziedzictwo Ludwiga von Misesa: teoria i historia (The Legacy of Ludwig von Mises: Theory and History), razem z Peterem Leesonem, 2 tomy, 2006.
  • Podręcznik współczesnej szkoły austriackiej (Handbook On Contemporary Austrian Economicsi), 2010.
  • Ekonomiczna rola państwa (The Economic Role of the State), razem z Peterem Lessonem, w trakcie prac.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]