Peter Graham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kickboxing pictogram.svg Peter Graham
{{{nazwa}}}
Pseudonim The Chief
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1975
Sydney, Australia
Obywatelstwo  Australia
Wzrost 191 cm
Masa ciała 115 (2011) kg
Styl walki karate
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 18[1]
Zwycięstwa 12
Przez nokauty 5
Porażki 6

Peter Graham (ur. 5 sierpnia 1975 w Sydney) – australijski zawodnik sportów walki. W swojej karierze walczył zarówno w karate, zawodowym kick-boxingu, boksie, jak i mieszanych sztukach walki (MMA).

Sportowa kariera[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę w sportach walki zaczynał od karate kyokushin. W 1999 roku został mistrzem Australii w klasie open, a rok później zdobył amatorskie mistrzostwo świata WKBF. Po tym sukcesie przeszedł na zawodowstwo, rozpoczynając starty w kick-boxingu w formule K-1.

K-1[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2000 roku na gali K-1 Oceania Star Wars 2000 w Melbourne zmierzył się w pokazowym pojedynku z najbardziej utytułowanym australijskim kick-boxerem w historii, Stanem Longinidisem. Przegrał z nim przez decyzję po 10-rundowej walce, jednak występ ten zaowocował zaproszeniem go na turniej preliminacyjny K-1 World GP w Melbourne w lutym 2001 roku. Przegrał w finale przez nokaut z wschodzącą gwiazdą K-1, Nowozelandczykiem Markiem Huntem. Pięć miesięcy później doszło w Auckland do walki rewanżowej, w której Graham pokonał Hunta przez decyzję sędziów.

Po rocznej przerwie powrócił na ringi K-1 w 2003 roku. W lipcu wygrał turniej K-1 World GP w Melbourne, dzięki czemu wywalczył sobie prawo startu w gali eliminacyjnej w Osace, podczas której pokonał kończącego karierę Sama Greco. Zwycięstwo to zapewniło mu udział w Finale K-1 WGP w Tokio – turnieju o mistrzostwo K-1. Odpadł w nim w ćwierćfinale, znokautowany przez późniejszego mistrza Remy'ego Bonjasky'ego.

W 2004 roku wygrał turniej Kings of Oceania 2004, pokonując m.in. Pawła Słowińskiego. Rok później zwyciężył również w Kings of Oceania 2005, uzyskując kwalifikację do turnieju K-1 World GP 2006 w Auckland (GP Oceanii), będącego eliminacją do Finału K-1 World GP 2006. W jego ćwierćfinale zmierzył się ze znanym z kontrowersyjnych zachowań Badrem Hari (przed walką doszło do bójki pomiędzy obydwoma zawodnikami)[2]. Graham przegrywał pojedynek na punkty, jednak na kilka sekund przed końcem ostatniej rundy zdołał znokautować Marokańczyka swoim markowym kopnięciem opadającym z obrotu, łamiąc mu szczękę. W półfinale spotkał się z Pawłem Słowińskim i przegrał przed czasem na skutek niskich kopnięć[3].

W sierpniu 2007 roku, podczas K-1 World GP w Hongkongu stoczył walkę rewanżową z Harim. Przegrał przez jednogłośną decyzję sędziów. Był to jego ostatni występ w organizacji K-1.

Po trzyletniej przerwie spowodowanej startami w MMA powrócił do kick-boxingu. 29 sierpnia 2010 roku znokautował Nowozelandczyka Douga Vineya, zdobywając mistrzostwo świata ISKA w wadze ciężkiej. Stracił je, gdy 20 września 2011 roku sam został znokautowany w swojej trzeciej walce z Pawłem Słowińskim[4].

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

W 2008 roku podpisał kontrakt z japońską organizacją World Victory Road i zadebiutował w MMA. Na gali Sengoku 1 w Tokio przegrał przez poddanie z byłą gwiazdą PRIDE FC, zapaśnikiem Kazuyuki Fujitą.

Od 2010 roku walczył dla mniejszych australijskich organizacji. W grudniu tego roku na gali Draka 5 stoczył w rosyjskim Chabarowsku pojedynek z niepokonanym od ponad 4 lat zawodnikiem gospodarzy, Aleksandrem Jemieljanienką. Graham niespodziewanie wygrał z faworyzowanym rywalem przez techniczny nokaut w 2. rundzie za pomocą niskich kopnięć[5].

Podczas kolejnej edycji tej gali, która odbyła się 11 lutego 2012 roku, znokautował doświadczonego Łotysza Konstantina Głuchowa w 1. rundzie.

Pod koniec roku 24 listopada stoczył rewanżowy pojedynek z Gluhovsem. Kolejny raz lepszy był Graham który znokautował rywala na początku 1. rundy prawym sierpowym i ciosami w parterze. Stawką pojedynku było międzynarodowe mistrzostwo w wadze ciężkiej organizacji Draka.

Latem 2013 roku podpisał kontrakt z Bellator MMA[6].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

MMA[edytuj | edytuj kod]

  • 2012: Międzynarodowy mistrz Draka w wadze ciężkiej

Kick-boxing[edytuj | edytuj kod]

  • 2010: Zawodowy Mistrz Świata ISKA w wadze ciężkiej
  • 2005: Kings of Oceania – 1. miejsce
  • 2004: Kings of Oceania – 1. miejsce
  • 2003: K-1 World Grand Prix w Melbourne – 1. miejsce
  • 2002: Zawodowy Mistrz Świata WKBF w wadze superciężkiej
  • 2000: Amatorski Mistrz Świata WKBF w wadze superciężkiej
  • 1999: Mistrz Australii Kyokushin w kat. open

Przypisy

  1. Bilans obejmuje walki w cyklu K-1 WGP. Stan na 05.11.2009
  2. Monty DiPietro: K-1 Oceania World GP Press Conference (ang.). [dostęp 5 grudnia 2008].
  3. Monty DiPietro: Aerts Stops Schilt; Slowinski Wins K-1 Oceania (ang.). [dostęp 5 grudnia 2008].
  4. Brent Ducharme: Paul Slowinski Scores Knockout Win Against Peter Graham in Australia (ang.). headkicklegend.com, 22 sierpnia 2011. [dostęp 2011-09-16].
  5. Александр Емельяненко проиграл Питеру Грэхему (ros.). [dostęp 20 grudnia 2010].
  6. http://www.fightsport.pl/newsy/3498-peter-graham-w-bellator-fc

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]