Peter Snell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Peter Snell
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1938
Opunake
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Nowa Zelandia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Rzym 1960 lekkoatletyka
(800 m)
Złoto
Tokio 1964 lekkoatletyka
(800 m)
Złoto
Tokio 1964 lekkoatletyka
(1500 m)
Odznaczenia
Rycerz Towarzysz Nowozelandzkiego Orderu Zasługi Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego Członek Orderu Imperium Brytyjskiego

Peter George Snell (ur. 17 grudnia 1938 w Opunake) – nowozelandzki lekkoatleta, średniodystansowiec, trzykrotny mistrz olimpijski.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pomnik Petera Snella
w Opunake

W 1949 rodzina Snellów przeniosła się do regionu Waikato. Peter w latach szkolnych był wszechstronnym sportowcem. Oprócz biegów lekkoatletycznych uprawiał także tenis, krykiet, rugby, badminton i golf. W wieku 19 lat skoncentrował się na bieganiu za namową trenera Artura Lydiarda.

Nie będąc zawodnikiem znanym z międzynarodowych sukcesów zdobył złoty medal w biegu na 800 m na Igrzyskach Olimpijskich w 1960 w Rzymie bijąc dotychczasowy rekord olimpijski czasem 1.46,3. W 1962 w Christchurch ustanowił rekord świata na tym dystansie wynikiem 1.44,3. W tym samym biegu poprawił rekord świata na 880 jardów. Rekord na 800 m przetrwał aż do 1973, podczas gdy 880 jardów został poprawiony przez samego Snella kilka miesięcy później, gdy zdobył złoty medal na tym dystansie podczas Igrzysk Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w Perth. Na tych samych igrzyskach wygrał także bieg na milę. W 1963 otrzymał Order Imperium Brytyjskiego.

Dokonał niezwykłego wyczynu, zwyciężając podczas Igrzysk Olimpijskich w 1964 w Tokio zarówno w biegu na 800 m, jak i na 1500 m. Poprzednio na igrzyskach olimpijskich udało się to Albertowi Hillowi na Igrzyskach w 1920 w Antwerpii. Po 1964 dopiero Rashid Ramzi wygrał na obu dystansach na zawodach najwyższej rangi ma Mistrzostwach Świata w 2005 w Helsinkach.

Snell był pięciokrotnym rekordzistą świata indywidualnie i raz w sztafecie. Jego rekordy na 800 m (1.44,3 w 1962) i na 1000 m (2.16,6 w 1964) są ciągle rekordami Nowej Zelandii.

Zakończył wyczynowe uprawianie lekkiej atletyki w 1965 w wieku 26 lat. W 1971 wyjechał do Stanów Zjednoczonych w celu odbycia studiów i tam pozostał. Uzyskał doktorat z medycyny sportowej. Zajmował się praca naukową. Uprawiał także biegi na orientację, osiągając w tej dyscyplinie sukcesy w kategorii weteranów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]