Petrel antylski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Petrel antylski
Pterodroma hasitata[1]
(Kuhl, 1820)
Petrel antylski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina burzykowate
Rodzaj Pterodroma
Gatunek petrel antylski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Petrel antylski (Pterodroma hasitata) — gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rodziny burzykowatych. Gniazduje endemicznie na terenie wyspy Haiti. Zagrożony wyginięciem.

Taksonomia

Obecnie gatunek klasyfikowany jako monotypowy[3]. Przed rokiem 2004 za jego podgatunek uznawano wymarłego petrela jamajskiego (Pterodroma caribbaea)[4].

Morfologia

Długość ciała wynosi około 37 cm, skrzydła natomiast 19 cm[5]. Wierzch ciała, okolice oczu, półobroża na szyi oraz pokrywy podskrzydłowe średnie II rzędu czarne. Pozostałe części upierzenia białe. Dziób ciemny, z rurkowatymi nozdrzami charakterystycznymi dla rzędu rurkonosych (Procellariiformes).

Ekologia gatunku

Okres lęgowy rozpoczyna w grudniu. Gniazduje na klifach skalnych, w koloniach. Według badań prowadzonych w latach 2011 i 2012 sukces lęgowy wynosi 76,67% (zbadano wtedy 30 gniazd)[6]. Żeruje zazwyczaj nocą, o świcie lub zmierzchu. Pożywienie stanowią ryby, bezkręgowce, kałamarnice oraz zwierzęta powiązane z gronorostami (Sargassum)[7].

Status, zagrożenia

Według IUCN petrel antylski zagrożony jest wyginięciem (EN, Endangered). Zagrożenie stanowi niszczenie habitatu, zabijanie dla pozywienia oraz zmiany w środowisku, jak urbanizacja; dezorientuje ona ptaki, które następnie umierają rozbijając się o budynki i druty telekomunikacyjne. Przyczynę wymierania stanowi także mogą wprowadzone na wyspę ssaki[7].

Przypisy

  1. Pterodroma hasitata w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Pterodroma hasitata. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. F. Gill & D. Donsker (red.): Loons, penguins, & petrels. IOC World Birds List (v 4.2), 2014. [dostęp 2014-08-01].
  4. Michale Brooke: Albatrosses and petrels across the world. Oxford Universoty Press, 2004. ISBN 0198501251.
  5. Alexander Wetmore & Bradshaw H. Swales. The birds of the Haiti and Dominican Republic. „Bulletin - United States National Museum”. 155, s. 63, 1931. 
  6. Ernst Rupp & Esteban Garrido: Summary of Black-capped Petrel (Pterodroma hasitata) Nesting Activity during the 2011/2012 Nesting Season at Loma del Toro and Morne Vincent, Hispaniola. U. S. Fish & Wildlife Service, 2012.
  7. 7,0 7,1 Black-capped Petrel Pterodroma hasitata. BirdLife International. [dostęp 30 czerwca 2013].